Wat een mooi artikel over een omstreden doch charmant figuur in de schaakwereld. De anekdote met Nunn is bijzonder vermakelijk.

Ik heb Campomanes van een afstandje meegemaakt toen ik in 1992 coach was van de Nederlandse damesploeg. Ik was er getuige van hoe hij een vergadering met teamcaptains naar zijn hand wist te zetten. Toen een Tsjechische vertegenwoordiger ergens teveel stampij over maakte, gaf hij een teken waarop twee bodyguards (lees: gorilla’s) de lijvige man aan twee kanten oppakten en vierkant naar buiten brachten. Het woord democratie stond kennelijk niet in zijn vocabulaire…