‘In Nederlandse schaakkringen wordt nog wel eens schamper over Timmans prestaties gesproken, maar dat lijkt me onterecht. Natuurlijk, zijn erelijst kan niet worden vergeleken met Karpov en Kasparov, maar die lijst is desondanks zo indrukwekkend dat niemand in Nederland hem naar de kroon zal kunnen steken. Zijn grootste triomfen viert Timman in de eerste helft van de jaren tachtig. Van 1981-1985 wint hij maar liefst dertien toernooien. In die tijd bezet hij ook regelmatig de derde plaats op de wereldranglijst. Een keer staat ie zelfs tweede: op de lijst van 1 januari 1982. Zijn hoogste rating heeft hij in de eerste helft van 1990. Hij mag met 2680 even aan de 2700 grens ruiken. Zelf beschouwt hij 1987 als zijn beste jaar. Hij wint met Karpov het VSB toernooi in Amsterdam, het Nederlands kampioenschap (waaraan hij dertien keer meedoet en acht keer wint) en Interpolis; tweede plaatsen in Reykjavic, Ohra (Amsterdam), Belgrado en het snelschaaktoernooi in Brussel. Hij verslaat Ljubojevic ruim in de KRO-match.’

Bron: K. Vreeken in Amsterdam schaakstad. (blz. 138-147). Uitgave 1994