Bizar verhaal ja. En bedankt, misschien wel iets voor mijn rubriek.

Daarnaast gaf Staunton in mei 1995 een speciale uitgave van het clubblad uit, “De schaakwereld in de jaren ’40-’45 “. Ook daarin, naast de perikelen van Aljechin en Keres in de oorlog en de artikelen die Euwe in het Duitse bondsblad schreef, een onthutsend verslag over de financiële perikelen na afloop van het toernooi in 1946.

Dieptepunt is een bedelbrief van Euwe of hij alsjeblieft zijn uitgeleende geld (3000 gulden) terug kan krijgen omdat hij er zelf 2000 voor moest lenen van een derde. Die derde begon toen, in de woorden van Euwe, hem vervelend aan te manen. Het kwam uiteindelijk goed doordat een bestuurslid uit eigen zak Euwe het geld teruggaf.

Met alle respect die ik voor de grootmeesters en de organisatoren heb is dit toch wel een schrikbeeld  en een smet op zo’n belangrijk toernooi. De gewone schaker speelt in bewondering de partijen na maar heeft geen idee wat er achter de schermen nog allemaal speelde.