De zwartspeler pakt de toren van het veld a1, beweegt zijn hand met daarin de toren linksboven naar achteren, en laat dan de toren dan los – ongeveer een halve meter boven het bord. Terwijl de toren naar beneden valt, drukt de zwartspeler snel de klok in. Het toevallige veld waarop de toren uiteindelijk neervalt, bepaalt stelling waarin wit weer aan zet is.

Lukt het de witspeler de zwarte toren uit de lucht te grijpen, voordat deze het bord heeft bereikt, dan is de witspeler gerechtigd de toren op een door hem gekozen veld te plaatsen.

In navolging van Kamagurka, zou ik deze nieuwe schaakvorm het accidentele schaken willen noemen.

Ik vind dat nog geen uitgemaakte zaak. Je kan het ook op deze manier stellen:

Het gaat om de regel aanraken is zetten, loslaten is gezet, artikel 4.3 van de FIDE-regels. Meteen na het loslaten bevond zich een groter gedeelte, "meer hout", van de toren boven h1. Dan is dat het veld waarop de partij moet worden verder gespeeld. Het terugwiebelen naar g1 maakt geen onderdeel uit van de gespeelde zet, immers loslaten is gezet. Terugwiebelen gebeurt pas na het loslaten.