Iemand die naar het oordeel van de competitieleider of desnoods van de beroepscommissie voldoende ruim gepland heeft zal zijn gelijk kunnen krijgen.

Je kan ruimte voor een hardheidsclausule vinden in artikel 2.1:

De algemene leiding van de in artikel 1 bedoelde wedstrijden berust bij de

competitieleider van de KNSB. Hij is belast met de uitvoering en handhaving van dit reglement en het beslissen in alle geschillen en onvoorziene gevallen, welke zich ter zake mochten voordoen.

Urenlang stilstaan in een weiland met de trein is wel uit te leggen als een onvoorzien geval. Het is te billijken als een competitieleider dit zo wil zien.

Ik vind wel dat onvoorziene gevallen van ernstige vertraging voor de duidelijkheid ook benoemd mogen worden in artikel 23.

We overrulen dan een beslissing van de bondsraad, dat is waar, maar dat gebeurt toch al via artikel 2.1

Als we het netjes willen spelen kunnen we dit bij een volgende bondsraad behandelen.

Willen we artikel 23 handhaven zoals het is?

Is het daarmee de bedoeling dat spelers die urenlang in de trein vastzitten een niet te wijzigen reglementaire 0 krijgen?

Dat zijn vragen die je kan behandelen.

In jouw voorbeeld van 35 minuten uitstellen vanwege de zaalhuur: waarom past men de bedenktijden van beide teams niet aan door elke speler 20 minuten minder bedenktijd te geven?

Het antwoord ligt bij de schakers zelf, niet bij de arbiter, competitieleider of commissie van beroep. Want het KNSB-competitiereglement – op democratische wijze vastgesteld – is meer dan duidelijk: geen enkele ruimte voor een hardheidsclausule.

Een sportieve instelling naar je tegenstander vind ik te waarderen.

Voorbeeld: Een uitteam plant 12.15 uur als aankomsttijd bij de speelzaal.

Het team mist 2 keer een treinaansluiting en verwacht dan om 13.15 te arriveren. De thuisclub kan de arbiter verzoeken om een kwartier later te beginnen met de wedstrijd.

Nog een voorbeeld: Een team plant 12.15 als aankomsttijd bij de speelzaal.

Pech met treinvertraging zorgt ervoor dat men pas om 13.35 arriveert.

De wedstrijd 35 minuten uitstellen gaat niet vanwege de zaalhuur.

20 minuten uitstel is wel mogelijk en de thuisclub zet om 13.20 de klokken aan.

Vervolgens moet je uitleggen hoe het komt dat het te laat komen wel een probleem is bij het schaken, maar waarom niet bij andere sporten. Wat maakt het schaken zo uniek dat het daar wel een probleem is? Vandaar dat het in jouw visie ongewenst is de rekening en het risico van het te laat komen te leggen bij de betrokken te laat komende speler. Maar dat jij die rekening wilt leggen bij de wachtende tegenstander. En tot slot waarom een tegenstander op grond van de sportiviteitsregel niet wil meewerken aan een andere oplossing. Want, ik neem aan dat jij onder zulke omstandigheden geen punt wilt claimen van je te laat komende tegenstander.

De arbiterscommissie moet de vraag beantwoorden of een aanzuigende werking uitgaat van de hardheidsclausule. Dat wil zeggen, de vraag of het aantal geschillen juist gaat toenemen. Dat dus sprake is van een conflictopwekkende hardheidsclausule. Interessant zou bijvoorbeeld zijn te weten hoeveel verzoeken de competitieleider inmiddels heeft gehad, en hoe vaak hij deze heeft afgewezen. Als bijvoorbeeld blijkt dat een verzoek zelden wordt toegekend (wat volgens mij het geval is) betekent dat de hardheidsclausule alleen maar ellende, ruzie en werklast oplevert. Zo fungeert een hardheidsclausule als zachte heelmeesters en stinkende wonden.

In het voorbeeld Unitas 2 – Groningen 2 vind ik de trein van 10.10 uit Arnhem nog net billijk. Geen reglementaire 0 in dat geval, wel spelen met minder bedenktijd.

Plant de speler nog een trein eerder, dan is hij als alles goed verloopt een uur voor aanvang in de speelzaal. Een speler met zo’n ruime planning verdient het om te mogen spelen met volle bedenktijd.

Overigens, wil ik wel graag van je weten welke marge de te laat komende spelers hebben genomen. Zie de beslissing over de aanrijding op het spoor. (Terzijde: zo zie je maar weer hoe belangrijk het is de uitspraken van de competitieleider en de commissie van beroep te kennen. En is het niet goed om slechts te verwijzen naar de vindplaats op de site van de KNSB). Als de marge onvoldoende is, slaagt een beroep op overmacht niet eens. En dat laatste vind ik nou juist wel zorgelijk. Want als het ging om een inhaalwedstrijd is het team voor twee jaar geschorst om deel te nemen aan de KNSB-competitie…

Je moet niet bij mij zijn. Je moet bij de arbiterscommissie zijn. Die kan voorstellen indienen via het bestuur van de KNSB bij de Bondsraad tot wijziging van het KNSB-competitiereglement. Dus ook voor het opnemen van een hardheidsclausule. Met het bestaande reglement kan een hardheidsclausule niet worden toegepast. Het staat er meer dan één keer dat na 60 minuten de zaak is afgelopen.

Wat ik niet begrijp is waarom dit probleem zich voordoet in de schaakwereld. Bij andere sporten komt dat niet voor. Voetbalvelden, handbalvelden worden gehuurd voor een team voor een bepaald tijdstip. Hooguit mag men enkele minuten te laat beginnen, maar dat is dan ook alles. Alle reisproblemen komen voor rekening en risico van de telaatkomer. Het team dat door overmacht te laat komt, kan de huur van het veld betalen. Dat vindt men daar heel gewoon. Ook jouw bovenleidingverhaal. Het heeft te maken met duidelijkheid en voorspelbaarheid. Het is risico-aansprakelijkheid.

Zukertort Amstelveen kan een uitwedstrijd hebben, waar 2 spelers met de auto vanuit Almere vertrekken, 4 spelers met de trein vanuit station Amsterdam Zuid en 4 spelers vanuit Amsterdam Centraal.

Het kan gebeuren dat één van deze treinen de bovenleiding kapot trekt.

Urenlang staat de trein stil in een weiland, niemand mag de trein verlaten omdat dat gevaarlijk is. Een voorbeeld van zo’n trein.

Met een keihard reglement zonder beroepsmogelijkheden komt Zukertort met 4-0 achter te staan. Dat vind ik een zeer slechte oplossing van het probleem.

Pieter, ken jij schakers die het terecht vinden een 0 te krijgen als ze urenlang vastzitten in een trein?