Correcter lijkt mij, Sliedrecht voor te stellen te kiezen tussen een beslissingsmatch of het doorspelen van de afgebroken stellingen.

Rijst de vraag of de competitieleider een ruimere toets heeft. Brabo meent van wel. Het hangt ervan af welke pet de competitieleider op heeft. Als het gaat om het organiseren van het schema van de competitie heeft hij die ruime bevoegdheid. Als het gaat als behandelaar van een bezwaarschrift – als beslechter van een geschil – kan hij alleen maar de twee belangen van de teams dienen; wel is er een ontsnappingsmogelijkheid via artikel 12.1.

In wezen heeft in dit geval ook de competitieleider geprobeerd die ontsnappingsclausule toe te passen – en daarbij het algemeen belang van de competitie proberen te dienen – namelijk een voorstel voor een beslissingswedstrijd tussen Sliedrecht en Promotie. Echter, daaraan wilde Sliedrecht niet meewerken. Ik zie dan ook niet goed wat een competitieleider meer kan doen in het dienen van het algemeen belang van de competitie dan hij heeft gedaan. Hij was volgens mij nu teruggeworpen op de belangen van de twee teams. Daarbij hij moest vervolgens kiezen uit een aantal mogelijkheden (of in schaaktermen: varianten). Hierbij laat ik nu even in het midden of de keuze van de competitieleider wel of niet juist is.

Je hebt gelijk. Helemaal zuiver kan je de competitie niet meer houden na zulke erge voorvallen.

Ik snap dat Pieter zegt dat een wedstrijdleider enkel moet kijken naar de belangen van de wedstrijd maar een competitieleider moet m.i. prioritair de algemene belangen van de competitie dienen.

Het is dus belangrijk voor een CL om een resultaat te laten vaststellen waarbij elke team (dus niet enkel de betrokken ploegen) krijgt waar ze sportief recht op heeft (zijn functie gaat verder dan enkel de belanghebbende ploegen).

Arbitrage vind ik dubieus omdat het geen resultaat is dat door de teams zelf tot stand is gebracht. Voor mij is arbitreren enkel aanvaardbaar wanneer er geen tijd meer resteert om over te spelen of door te spelen.

Afbreken/doorspelen levert zoals je zelf aangeeft, een heel beperkte bruikbare voorkennis. Je mag veronderstellen dat Promotie op voorhand vrij zeker was dat enkel matchwinst, de titel zou betekenen. Nu zijn ze er 100% zeker van dus nauwelijks enige winst betreffende bruikbare voorkennis. De voorkennis dat 6-2 winst niet meer nodig is voor Promotie, vind ik onbruikbaar daar je met afgebroken stellingen nooit meer de mogelijkheid hebt om het resultaat nog drastisch aan te passen.

Persoonlijk denk ik niet dat Promotie een voordeel had gekregen t.o.v. de tegenstanders of andere teams als een arbiter had gevraagd om door te spelen met de afgebroken stellingen.

In deze situatie klopt dat wel voor het overgrote deel. Maar indien Sliedrecht bijvoorbeeld met 6-2 verloren zou hebben, dan zou er de wetenschap zijn dat 4-4 genoeg is voor het kampioenschap. Dan zou het zéker een voordeel voor Promotie zijn. Met de werkelijke uitslag van Sliedrecht als gegeven heeft Promotie nog het kleine voordeel dat ze de wetenschap hebben dat 4-4 in geen enkel noodscenario nog helpt.

Niettemin vind ik dat uitspelen van stellingen toch een reële mogelijkheid.

Voorkennis zal altijd een rol spelen, het competitieverloop helemaal zuiver houden is niet mogelijk.

Vergelijk het met een voetbalwedstrijd uit de laatste ronde van de eredivisie.

Die kan stil komen te liggen wegens onweer. Bij hervatting weten de spelers precies dat ze bijvoorbeeld nog 2 doelpunten nodig hebben om kampioen te worden.

Nog een paar belangrijke opmerkingen:

1) Afbreken is gemiddeld in het voordeel van de zwakkere speler (op papier). Als je mijn blogpost gelezen hebt dan zal je meerdere keren zien, hoe ik een mindere stelling kon houden tegen een sterkere tegenstander wat wellicht zonder het afbreken niet mogelijk was geweest. Afbreken vervlakt m.a.w. de sterkte tussen 2 spelers. Dit werd tevens onlangs aangehaald door de Britse FM Steve Giddens: http://stevegiddinschessblog.blogspot.be/2012/05/levellers.html Concreet de sterkere spelers (op papier) van Promotie krijgen door het afbreken minder kansen om terug in de partij te komen dan zonder afbreken/doorspelen.

2) Afbreken is gemiddeld licht in het voordeel van de verdedigende partij. Goed verdedigen kost normaal meer tijd dan correct aanvallen waardoor m.i. gemiddeld de verdedigende partij voordeel heeft bij afbreken.

3) Afbreken is een discpline op zich en vergt andere capaciteiten. Ook hier treden vaak grote verschillen op tussen de spelers ondanks dat beide spelers over dezelfde technologische middelen beschikken. M.a.w. afbreken van eenzelfde stelling leidt niet automatisch tot altijd hetzelfde resultaat.

Persoonlijk denk ik niet dat Promotie een voordeel had gekregen t.o.v. de tegenstanders of andere teams als een arbiter had gevraagd om door te spelen met de afgebroken stellingen.

Ik vind het een contradictie dat afbreken/doorspelen niet kan omwillen van de technische hulpmiddelen maar dat arbitrage dan wel weer mag gebeuren op basis van dezelfde technische hulpmiddelen.

Ik had wel kunnen begrijpen dat afbreken/doorspelen organisatorisch niet meer mogelijk was en daarom voor arbitrage was gekozen.

http://www.schaakbond.nl/wedstrijdschaak/knsb-competitie/beslissingen/2011-2012/uitspraak-inzake-inzake-hwp-haarlem-2-promotie

Een afgewogen en wijs oordeel, wat mij betreft.

Uiteraard is het zo dat afbreken niet moet omdat fide het nog toelaat.

Echter de alternatieven t.o.v. afbreken, vind ik nog slechter.

Arbitreren is zoals je zelf aangeeft onzin. Het laten uitspelen van de partij door bv. Houdini en dan het resultaat noteren, heeft niets meer te maken met wat er te verwachten valt.

Overspelen is teveel onrecht t.o.v. de spelers die al een winnende of voordelige stelling op het bord hebben. Tevens geeft het de spelers een te groot voordeel i.v.m. voorkennis.

Tenslotte kan je ook als arbiter gewoon een score vastleggen volgens eigen goeddunken, zoals al gebeurd is (6,5-1,5). Het spreekt voor zich dat dit soort arbitrage altijd bepaalde partijen sterk zal bevoordelen en andere benadelen dus niet bevorderlijk voor de goede verstandhouding.

P.s. Ik heb een blindspeler gekend die heel goed kon uitvluggeren dus sommigen kunnen het wel.

Brabo, het feit dat de FIDE afgebroken partijen toestaat wil nog niet zeggen dat zo’n beoordeling in dit geval ook moet plaatsvinden. Zo worden bijvoorbeeld partijen met spelers met een visuele handicap afgebroken, wanneer een bepaalde hoeveelheid bedenktijd is verstreken. Deze spelers kunnen namelijk niet uitvluggeren.

Tot slot, een scheidsrechterlijke beslissing, of een beslissing van een competitieleider (of die van een commissie van beroep) is kiezen. Recht is geen wiskunde, maar het afwegen van argumenten neergelegd in zeg maar twee schalen van een weegschaal. Dat afwegingsproces moet worden gemotiveerd. ‘Waarom vind je dat het zus of zo is, en niet op een andere manier.’ Het is met de billen bloot met je opvattingen, in de wetenschap dat er onder al die miljoenen schakers (veel) mensen zijn die er anders over denken. Het leidt dus tot (veel) tekst. Recht is emotie.

Verder zal ik t.z.t. een of meer vervolgartikelen plaatsen.