Ik begrijp ook niet waarom de gevolgen verschillend zijn. Ik had het in het licht van de beslissing van de competitieleider consequent en logisch gevonden indien de partij van de speler die onwel werd, ook werd gearbitreerd. Of, zoals Joost Jansen terecht vraagt, als de partij voor de speler die onwel werd, verloren wordt verklaard, waarom dan ook niet de partijen van de anderen verloren verklaren? Ja, waarom niet?

Nu zitten we met het gevolg dat de ene competitieleider, namelijk die in de koolmonoxidezaak, beslist dat de partij moet worden overgespeeld, en de andere competitieleider beslist dat de partij moet worden verloren verklaard voor de betrokken speler. Wat de inhoud van die twee beslissingen betreft, is dit verschil niet uit te leggen aan een scheidsrechter, wedstrijdleider of arbiter.

Een te gedetailleerde beschrijving van een regel kan ertoe leiden dat de arbiter niet in volle vrijheid kan beslissen en dit zou hem daardoor kunnen beletten de oplossing van een probleem te vinden, gebaseerd op billijkheid, logica en bijzondere omstandigheden.

Bijzondere omstandigheden en billijkheid, ja, dat geldt hier wel denk ik zo.

In het voorwoord van het FIDE reglement staat:

De regels voor het Schaakspel kunnen niet alle mogelijke situaties dekken die tijdens een partij voorkomen.

De arbiter mag dit gegeven zeker gebruiken om te staken, dat zie ik niet als oneigenlijk gebruik maken van het gegeven.

Ik heb enkele Internationaal Arbiters die de wedstrijd ook inderdaad gestaakt zouden hebben bij de tussenstand.

Soms is het verdedigbaar om buiten de cirkel te denken waarvan je denkt dat hij rond is.

En voor wie het zich mocht afvragen: inderdaad, ik was de wedstrijdleider.

In dit artikel is punt 4 dan ook volgens mij het meest interessant. Maar ook zéér dubieus. Dat blijkt al uit het feit dat er een zin met ‘Als’ begint. Of uit: "Mogen de Fransen dan ook alsjeblieft zelf de afweging maken hoe zij zich willen gedragen in de ontstane situatie?". Mogen diegenen die Frankrijk onsportief noemen, dan ook zelf die afweging niet maken? Natuurlijk mogen de Fransen belissen hoe ze zich gedragen. De Azeri hadden het aanbod ook af kunnen slaan. Dit alles lijkt me echter volstrekt irrelevant voor het gebeuren in de wedstrijd van Promotie. Andere situatie!

arbiters wordt geleerd om bij moeilijke situaties zélf altijd een beslissing te nemen met het boekje als richtlijn. "Durf te beslissen", dat is er goed ingestampt.

Er zijn ook arbiters die durven juist níet een beslissing volgens het boekje te zoeken, als ze aanvoelen dat het boekje niet geschreven is om een moeilijke situatie op te lossen. Dan durven ze het probleem bij de CL neer te leggen zonder zelf al een lelijke oplossing aan te dragen.

In ronde 5 remises voorstellen, geeft nauwelijks invloed op het uiteindelijke resultaat en de sportiviteit van de competitie. Het was een heel ander verhaal geweest wanneer hetzelfde was gebeurd in de laatste ronde, zeker wanneer een betrokken ploeg mededingt naar de medailles. Ik ben er zeker van dat we dan een ander vervolg hadden gezien. Je mag dit soort zaken nooit evalueren als iets uitsluitend tussen de betrokken partijen.

Verder vraag ik mij af waarom arbiters altijd volgens het boekje reageren in abnormale omstandigheden.