Recreatieschakers, wedstrijdschakers en topschakers. Voor de KNSB zijn al deze schakers leden en voor hen is hetzelfde contributietarief van toepassing. In werkelijkheid hebben zij uiteenlopende belangen en maken zij sterk verschillend gebruik van de diensten van de KNSB. Ooit leefden we in een tijd dat de onderlinge solidariteit zo hoog was, en de kosten van wedstrijdschaken en topschaken relatief zo laag, dat iedereen zonder veel problemen meebetaalde. Die tijd bestaat niet meer. Het gaat nu steeds vaker om de vraag “Wat krijg ik voor mijn geld?”

We moeten volgens mij toe naar een systeem waarin deze drie groepen een plaats krijgen. Recreatieschakers betalen in zo’n systeem niet of weinig mee aan het wedstrijd- en topschaken. De KNSB zou overigens ook de recreatieschakers buiten de verenigingen moeten erkennen als relevante groep, zonder financieel oogmerk of inlijvingsdrang. Deze ongeorganiseerde schakers vormen een groot potentieel maatschappelijk draagvlak voor de schaaksport!

De wedstrijdschakers en topschakers betalen meer contributie en leveren zo een fikse bijdrage aan de kosten. Voor het topschaken zal dat niet genoeg zijn en is aanvullende externe financiering nodig. Dat krijg je niet door handje ophouden (subsidie, sponsoring), maar dat moet je verdienen. De KNSB-organisatie moet daaraan worden aangepast door bijvoorbeeld de vorming van een topsportsectie die binnen bepaalde grenzen zelfstandig het Nederlandse topschaken commercieel kan exploiteren. De topsporters en hun organisatie moeten zelf zorgen voor de kwaliteit van hun “product”. De KNSB en de regionale bonden moeten zorgen voor voldoende “massa” door de schaaksport te stimuleren (jeugd- en schoolschaken, verenigingsleven, externe schaakactiviteiten enz.).

Dit plan lijkt al veel meer op een blauwdruk voor de toekomst dan ik zou willen. We moeten discussiëren om eensgezindheid over de toekomstige koers te krijgen. Heisessies kunnen daarvoor geschikt zijn, mits zij een follow up krijgen.

De discussies op schaaksite.nl zijn een veelbelovend begin.

Echter, ik ken ook vele schakers voor wie de zaken iets anders liggen. Schaken is in principe een goedkope sport; de enige benodigdheden zijn een bord, stukken en een tegenstander. En dat is voor veel schakers ook precies voldoende.

In dit artikel wordt gesproken over solidariteit, maar hiervoor moet wel een gemeenschappelijk belang bestaan. Volgens mij is dat gemeenschappelijk belang er helemaal niet. Is het voor de gewone schaker werkelijk van belang dat Nederland bij de top-10 schaaklanden van de wereld behoort? Of dat Giri de top-5 bereikt? Het antwoord lijkt mij duidelijk: nee, dat maakt voor de gewone schaker helemaal niets uit. Het is in dat opzicht dan ook onredelijk een beroep te doen op de solidariteit van die gewone schaker. Ik kan aan mijn 80-jarige clubgenoot niet uitleggen dat hij 4 euro extra moeten betalen, omdat anders de top-10 doelstelling van Nederland in gevaar komt.

Onder de Nederlandse schakers zijn er verschillende belangen, waarvan sommige elkaar deels overlappen of aanvullen, maar waarvan andere soms geheel disjunct zijn. Dit alles willen vangen binnen één begroting is niet reëel.

Het voorstel van de Haagse Schaakbond vind ik dat ook zeer logisch.

http://schaaksite.nl/page.php?al=moeten-we-hervormen

misschien iets voor de moderator om het forum/column gedeelte iets anders in te delen