Hij won goud met een oefening met een heel hoog risico. Op de training ging die oefening dan ook lang niet altijd goed. Dat gegeven moest hij accepteren, maar het mocht hem geen angst inboezemen. De wedstrijdspanning op het moment dat hij het moest laten zien zorgde ervoor dat hij juist een kick kreeg die hem enorm hielp om tot zijn topprestatie te komen. Ik vind het een goed voorbeeld voor schakers.

Zit je als (jeugd)schaker in een team, wees niet bang voor blunders, het ergste dat kan gebeuren is dat je een blunder maakt, nou dan gaat het schaakleven gewoon verder. Als iedereen in een schaakzaal die wel eens geblunderd heeft een blauwe neus zou krijgen, dan zou je een zaal vol blauwe neuzen zien. De Stukkenjagers misten een keer de promotie naar de meesterklasse vanwege een afgrijselijke blunder. Wel, het jaar daarna lukte de promotie wel, en dat was geen vervelend jaar voor de spelers denk ik.

Als je in een stelling denkt dat een stukoffer de beste zet is, dan moet je die zet ook gewoon doen. Negatieve angst dat het offer niet correct is moet geen rol spelen. Je moet wel opletten. Als je een terecht voorgevoel hebt dat het stukoffer niet goed is moet je dat voorgevoel niet zomaar interpreteren als een geval van negatieve angst die je moet negeren. Kortom, probeer gewoon objectief te blijven. Makkelijker gezegd dan gedaan, maar die moeilijkheid maakt schaken zo interessant.