En nu net dat opzoeken, daar gaat het mis. Ik zie geen degelijke bronvermelding. Ik zie vooral dat je veel de columns van Geurt Gijssen leest. En die man is ongetwijfeld goed geinformeerd, is een autoriteit op het vlak van regelgeving en heeft een pracht van een carrierre. Allemaal goed. En waarom dan double checken? Wel, omdat je een interpretatie aan iemands input geeft. Een interpretatie die niet noodzakelijk correct is.

Als je dan zo stellig schrijft over hoe een arbiter wat al dan niet moet doen, hoef je heus niet op je teentjes getrapt te zijn als er kritiek op komt. Of die nu terecht is of niet. Ik durf mijn kritiek eender waar herhalen, omdat die gaat over de inhoud, en omdat je mijn inziens de bal echt helemaal verkeerd slaat.

En daarnaast ben ik in het echte leven naast arbiter ook IT expert, meer bepaald: "Security Administrator". En ik kan je verzekeren dat werken onder een pseudoniem online zelden een overbodige luxe is, en dat heeft niets met laf te maken maar alles met gevaren die om de hoek loeren. Vergis je niet: online is niets geheim, maar het helpt wel degelijk potentiëel gevaar een beetje lastiger te maken.

Dus voor je zo even denkt je mening te moeten ventileren, denk mss eens twee keer na over het fundament. Dan krijg je mss geen kritiek op je werkwijze of de inhoud!

Zie over de vlagval onder meer ‘het vallen van de vlag in Mechelen’

http://pijpersh.home.xs4all.nl/index.html?page=http://pijpersh.home.xs4all.nl/nl/schaakrecht/pdg/schaakrecht_pieter_97.html

Toen iemand eens voorstelde aan Gijssen de spelers zelf op de vlagval te laten letten, en de arbiter daartoe onbevoegd te maken antwoordde Gijssen: ‘Nee, dat is juist de jus van ons werk.’ Het gaat dus om het plezier in het werk van een arbiter. Regels zijn er om de belangen van de arbiter te dienen. Daarom is de samenstelling van de regelgevingscommissie ook zo zorgelijk.

Ik zal es kijken of ik een dezer weken een geheel nieuw artikel kan schrijven over de bevoegdheid van de arbiter. Daarbij betrek ik dan ook de vragen in het kader van het NK Bedrijvenschaak 2012

http://schaaksite.nl/page.php?al=schaakrechtsvragen

Vandaar dat het beter is te stoppen met reageren, want ik geloof er niets van dat er nog mensen zijn die de reacties (kunnen) volgen. Het is wel mooi geweest zo.

jouw interpretatie van de regels bevat wel een m.i. onlogisch aspect.

In wederzijdse tijdnood moet de arbiter actief de vlagval constateren.

Dus als je in tijdnood komt krijg je ineens de beloning dat de arbiter je gaat helpen bij het constateren van de vlagval van je tegenstander.

Ik vind zo’n beloning vreemd en onlogisch. Het is namelijk jouw tijdnood en je bent zelf verantwoordelijk voor de negatieve gevolgen daarvan.

Een logische regel zou ik vinden dat de arbiter een vlagval onafhankelijk van de tijdnood van de tegenstander behandelt. Dus of altijd actief ingrijpen, of nooit actief ingrijpen.

Er is een onderscheid tussen activiteiten ‘op het bord’, en: naast het bord. Activiteiten op het bord hebben te maken met het doen van zetten en de gedraging tussen de speler en de tegenstander. Activiteiten naast het bord met het handhaven van orde en rust, tegengaan hinderen in de betekenis van hinderen van meer spelers, tegen gaan valsspelen met behulp van buitenaf (dus ook een hoofdtelefoon van een speler verbonden met een computer). M.i. zijn de kernactiviteiten voor een wedstrijdleider de laatste groep, daarin is de wedstrijdleider verplicht onverwijld in te grijpen.

Als het gaat om activititeiten op het bord, moet een wedstrijdleider pas dan eigenmachtig ingrijpen als de FIDE-regels hem dat uitdrukkelijk in een specifiek geval opdragen.

Als een speler van zijn bord opstaat, komt het voor zijn eigen rekening en risico dat de tegenstander iets doet wat niet mag. Sommige spelers lopen tijdens een partij veel, of gaan bijvoorbeeld naar het rookhol. Het is dan niet de taak van de wedstrijdleider de rol van de speler over te nemen en de tegenstander in de gaten te houden op vermeend ongeoorloofd gedrag.

Rijst de vraag hoe het staat met een ontdekking op heterdaad. Welnu, de heterdaad bij afwezigheid van een speler wijkt niet af van elke andere heterdaad als beide spelers wel aanwezig zijn, vgl. bijvoorbeeld Ivanchuk’s promotiezet. Als een arbiter zich in het laatste geval zich er niet eigenmachtig mee mag bemoeien, mag hij het ook niet in het eerste geval.

Tot slot, de vraag of na afloop een wedstrijdleider moet vertellen aan de overtreder wat hij heeft gezien. Ik vind van wel, een arbiter heeft namelijk ook een opvoedende taak. Om zo te voorkomen dat een speler zijn onjuist gedrag herhaalt. Zoals de arbiter na afloop Ivanchuk erop wijst dat zijn gedraging onjuist was, zo moet de speler die bij afwezigheid van de tegenstander een gedane zet terugneemt, erop worden gewezen dat zijn gedrag onjuist was.

ik heb je artikel over de bevoegdheid van de scheidsrechter gelezen.

Het komt erop neer dat een speler van wie de tegenstander naar het toilet is een blunder kan terugnemen om een andere zet te doen. De toekijkende arbiter mag niet ingrijpen.

Daarnaast wil ik mijn grote waardering uitspreken voor al die vrijwillige arbiters, die er voor zorgen dat wij steeds weer een middagje kunnen schaken.

Er bestaan voorbeelden van partijen waarin driemaal een rokadezet voorkomt:.

– Wolfgang Heidenfeld – Nick Kerins, Clubcompetitie, Dublin 1973

– Kretz – Nestius, Open jeugdkampioenschap van Zweden, Kungsbacka 1980

– Stefan Kindermann – Viktor Kortsjnoi, Voorronde van het wereldkampioenschap, Ptuj, Slovenië 6 april 1995

– Pim Eerens (De Pion 2) – Kommer (Oss), Promotieklasse NBSB, 15 maart 2003

Allemaal gevallen waarin de arbiters die menen dat zij eigenmachtig moeten ingrijpen, hebben gefaald. Dat is ook de reacties bij die zaken geweest: waar was Goendi, onze toezichthoudende arbiter? Door zijn tekortschietende toezicht heeft een speler de partij verloren, ik noem maar wat. Onze Goendi is in die gevallen altijd het haasje.

Mijn mening is: pas als de tussenkomst van de arbiter wordt ingeroepen, is deze dwingend rechtelijk verplicht de FIDE-regels strikt na te leven. En dan doet het er niet toe of de ongeoorloofde zet na twee zetten van het voorval wordt ontdekt of pas na 40 zetten. Tenzij bewezen zou kunnen worden dat een speler eerder wist dat de rokadezet ongeoorloofd was. Dat is dan een geval van misbruik maken van andermans fout, dat mag niet. De oude Romeinen vonden ook al dat dat niet mocht.

Als er geen sprake is van misbruik: bij ontdekking terug naar de plek van het ongeval, klokken bijstellen, twee minuten extra bedenktijd, etc.

Goendi is een pseudoniem van een Belgische arbiter. Zoals zo vaak voorkomt, durven arbiters niet onder eigen naam kritiek te geven. Want zodra ze hun mening geven kunnen ze er ook bij hun eigen optredens op worden afgerekend. Zij behoren met stip tot de lafaards in de schaakwereld, vooral als ze met persoonlijke kritiek komen aanzetten op anderen.

Goendi weet dan ook niet dat ik in 2003 al een artikel heb geschreven over de twee opvattingen, vgl. ‘De bevoegdheid van de scheidsrechter’. Zie

Sindsdien heb ik meer dan 300 schaakrechtartikelen geschreven (en ik zou met gemak de komende jaren de 1.000 kunnen halen). Telkens als een casus zich voordeed heb ik aandacht geschonken aan de tegenstelling van het altijd eigenmachtig ingrijpen en dat op verzoek. In de eerste paar jaar heb ik overal bronvermelding van de specifieke columns van Gijssen gegeven (de columns van de afgelopen jaren zijn nauwelijks interessant, het is eindeloze herhaling en in vergelijking met zijn eerste columns bevatten deze nauwelijks achtergrondinformatie). In al mijn 300 artikelen heb ik aan bronvermelding gedaan, opdat iedereen de feiten kan verifiëren opdat een juiste conclusie kan worden getrokken. De algemene klacht is dat mijn stukjes te lang zijn. Ja, dat komt omdat ik aan uitleggen, motiveren doe.

Ik ben geen journalist, en ik doe niet aan journalistiek. Ik probeer aan voorlichting te doen om het zware werk van een vrijwilliger te verlichten. Dat doe ik door altijd de verschillende opvattingen weer te geven, opdat een lezer zelf zich een mening kan vormen. Dat is heel gewoon bij juridische artikelen: de schrijver geeft verschillende opvattingen weer. En om de lezer te laten weten waar ik sta geef ik ook mijn mening. Dat heeft twee effecten. In de eerste plaats kan een lezer het ermee eens zijn, in de tweede plaats kan een lezer zich ertegen afzetten. En dan is het goed dat er daarna een discussie volgt. Recht is emotie.

Ik heb een artikel geschreven over Ivanchuk’s promotiezet. Moet ik dan op alle reacties gaan reageren? Ook als ik vind dat die er niets toe doen? Dat worden artikelen binnen artikelen. Daar heb ik geen zin in.

Als beide groepen menen gelijk te hebben, zie ik niet in waarom men hen dit kwalijk moet nemen. Er is niemand van hen die de baas is over de ander, of dat iemand meer recht van spreken heeft dan de ander. Als men duidelijkheid wenst, kan bijvoorbeeld een commissie van beroep dat geven als een zaak wordt voorgedragen.

Zo uit mijn hoofd zijn er wel mogelijkheden geweest om die duidelijkheid te verkrijgen, maar werd die niet gegeven. Denk bijvoorbeeld aan de zaak Haren – ENO, Klasse 3A 2007-2008, 3 november 2007, competitieleider KNSB.

ik heb het niet over het onjuist uitvoeren van een rokade zoals Karpov deed, maar over een rokade die niet mag, bijvoorbeeld omdat de speler al eerder in de partij zijn koning gespeeld heeft. Als de tegenstander daar later achter komt ben je als arbiter verplicht om terug te gaan naar de stelling vóór de onreglementaire zet. Ik denk dat de arbiter ook meteen moet ingrijpen als hij het constateert.