Het is best lastig om dit allemaal te achterhalen, maar als ik jouw verhaal zo lees, denk ik dat het helemaal klopt.

‘Kasparov zat intussen ook niet stil. De ‘echte’ wereldkampioen bepaalde zelf hoe zijn uitdager zou worden bepaald. Niet door een lange cyclus, want eigenlijk waren er maar twee schakers die een kans tegen hem hadden en dat was Vladimir Kramnik. O wacht, twee. Nou, doe dan ook maar Alexei Sjirov. Niet Anand, die had hij immers al een keer verslagen.’

Kasparov wilde een match tussen de nrs 2 en 3 van de ratinglijst (Anand en Kramnik) organiseren, maar Anand weigerde deze omdat hij zijn woord al aan Fide had gegeven. Toen kwam nr 4 Shirov in beeld. Shirov weigerde overigens zelf vanwege een in zijn ogen te laag prijzengeld een aanbieding voor een WK-match met Kasparov.

"Minpunt was, dat Kramnik zich hierdoor wel wereldkampioen mocht blijven noemen, maar dat de organisatie nog niet terug was bij de FIDE. Kramnik bleef de baas, vond hij.

De hereniging kwam dan toch eindelijk in 2007, toen Kramnik overstag ging en deelnam aan een nieuwe achtkamp van de FIDE, in Mexico."

Zo was de clausule vooraf bepaald. De winnaar van Kramnik – Topalov was ‘herenigd wereldkampioen’ en de titel was terug bij FIDE. De winnaar zou in 2007 in een achtkamp de titel op het spel zetten, op voorwaarde dat hij met de winnaar (indien niet hijzelf) het jaar erop een WK-match zou plaatsvinden (Kramnik – Anand, Bonn 2008). De verliezer van Kramnik – Topalov zou tegen de winnaar van de World Cup (Kamsky) een kandidatenmatch mogen spelen om de winnaar van de WK-match van 2008 uit te dagen. En zo geschiede – Topalov versloeg Kamsky en mocht tegen Anand spelen om de wereldtitel in Sofia, 2010.