Neem bijvoorbeeld de zogenaamde "zero tolerance" (nultolerantie) regel en de uitzondering hierop die "grace time" (respijtperiode) wordt genoemd. In feite twee begrippen die al met elkaar in tegenspraak zijn! Immers, als je afspreekt geen afwijkingen te accepteren (zero tolerance) dan kun je niet tegelijkertijd ook afspreken dat je wel afwijkingen accepteert (grace time). Bovendien kan elke toernooi-organisatie die respijtperiode kennelijk naar believen invullen. In India 30 minuten, in andere toernooien vaak 60 minuten, of oneindig lang, of toch 0 minuten.

Een vreemde regel dus en welk probleem is hiermee nu eigenlijk opgelost? Dit heeft toch helemaal niets met schaken te maken!

zoals het aantal ronden en de aanvangstijden. De gekte ten top dus.

Een wildgroei aan tijdregels werkt misverstanden in de hand en maakt het moeilijker zich op die tijdregels in te stellen.

Een voortreffelijke samenvatting van deze problematiek.

Dat de organisatie het voor het begin van de eerste ronde heeft aangekondigd is een feit. Aannemelijk lijkt echter dat ze daarbij wel moeten hebben gezien dat Carlsen, immers de wereldkampioen(!), er niet was. Wellicht was dat zijn eigen schuld, maar dat kon de organisatie op dat moment niet weten. Het had ook overmacht kunnen zijn. Enfin, ze hebben hem, toen hij binnenkwam, niet alsnog geïnformeerd over die belangrijke wijziging.

Ik betwijfel ook het eerste punt, de stelling dat dit onconventionele speeltempo zou zijn opgenomen in het contract. Heeft iemand hier dat contract dan gezien? Is het gebruikelijk om het speeltempo op te nemen in het contract? Of betreft het een in het contract opgenomen verwijzing naar een ander document waarin het speeltempo is beschreven? Qua communicatie zijn dat soort verschillen nogal belangrijk.

Verder lijkt het me aanbevelenswaardig om toptoernooien volgens de twee meest gangbare tijdregels te spelen. Een wildgroei aan tijdregels werkt misverstanden in de hand en maakt het moeilijker zich op die tijdregels in te stellen.