Reacties op: Karjakin blundert, Svidler wint tweede partij

Door: wimw

wimw — Sun, 04 Oct 2015 12:44:11 +0000

Van 1950 tot en met 1972 werd er in WK-matches om 24 partijen gespeeld en bleef de titelhouder bij gelijke eindstand 12-12 wereldkampioen. Voor de WK-match van 1975 tegen Karpov stelde wereldkampioen Fischer opeens andere voorwaarden, waarbij om 10 winstpartijen gespeeld zou worden zonder dat remises meetelden en hij bij 9-9 zijn titel zou behouden. Fischer kreeg zijn zin niet en verdedigde daarom ook zijn wereldtitel niet.

Maar de WK matches van 1978 en 1981 tussen Karpov en Korchnoi werden wel om 6 winstpartijen gespeeld zonder een limiet aan het aantal partijen te stellen. In de WK match van 1984 was dat eveneens het geval. Kasparov stond met 5-1 achter, maar wist het einde uit te stellen door Karpov verder tot de 46e partij op remise te houden. Daarna won Kasparov twee partijen achter elkaar en kwam dus tot 5-3 terug. De WK-match werd toen op aandringen van het Karpov-kamp afgebroken en een jaar later nogmaals gespeeld, maar nu weer om 24 partijen. Deze keer won Kasparov en werd wereldkampioen.

Door: Aard

Aard — Sat, 03 Oct 2015 19:33:31 +0000

@Lucas: ja, dat waren nog eens tijden met heuse time-outs die de heren K en K aan konden vragen! Dat is gelukkig afgeschaft, maar het principe dat remises niet meetellen, vind ik op zich wel interessant.

Volgens mij kwam er later een soort "mengvorm": winnaar was degene die het eerst 12,5 punt haalde OF 6 partijen won.

Door: Lucas

Lucas — Sat, 03 Oct 2015 19:00:17 +0000

@Aard, nog slechter was de WK van onder meer 1984 tussen Karpov en Kasparov, waarbij remises niet meetelden. Nu zeg je misschien: dat was geen toernooi maar een match. In dat geval zeg ik op mijn beurt: dit is óók geen toernooi maar een afvalrace. Volgens mij vond iedereen in Nederland het juist wel aardig, zolang Giri nog meedeed. Nu echter spelen nog slechts twee Russen, waarbij Svidler snel leek te winnen, maar Karjakin de stand toch weer tot een 2-1 achterstand heeft weten terug te brengen.

Dat snelschaken vind ik zelf ook maar matig interessant, maar als geheel vind ik de World Cup toch zeker wel de moeite van het volgen waard. Het is vooral een strijd van uithoudingsvermogen en stalen zenuwen. In dat opzicht heeft Giri zijn meerdere moeten erkennen in Svidler, ondanks zijn kleine overwicht aan Elo. Die Elo is vooral een maat voor hoe goed je bent in het winnen van mindere goden en niet erg bruikbaar om de onderlinge krachtsverhoudingen op topniveau te vergelijken.

Maar de mooiste toernooiformule vind ik de dubbelrondige competitie van een 10-, 12-, 14- of 16-kamp, waarbij elke speler dus elke andere speler twee keer treft met verwisselde kleuren. Dergelijke toernooi zijn helaas zeldzaam.

Door: MvanLeeuwen

MvanLeeuwen — Sat, 03 Oct 2015 17:49:09 +0000

Bij zet 22: zwart staat geen half maar een heel punt voor.

Door: Aard

Aard — Sat, 03 Oct 2015 14:51:30 +0000

Ik heb de afgelopen dagen mijn hersenen gepijnigd over de vraag of er een nog slechtere toernooiformule dan de FIDE World Cup bestaat. Tot nog toe zonder succes.

1. Het toernooi duurt veel te lang, het niveau van de partijen is dienovereenkomstig dramatisch laag.

2. De speelzaal wordt steeds leger en sfeerlozer.

3. 5-minuten partijtjes, Argameddon en hoe dat verder ook allemaal moge heten: prima, maar organiseer daar aparte toernooien voor. Haal schaken met klassiek tempo en vluggeren nou eens een keer niet door elkaar.

Mocht er iemand een nog slechtere toernooiformule kennen, dan hoor ik dat graag.