Zelf onthoud ik een variant beter als ik er zelf mee heb gewerkt. Meerdere partijen in een variant ben doorlopen en vooral de ideeën begrijp van een opening. Ik snap goed dat dat niet voor iedereen zo werkt. Maar voor mij geldt de regel. Oefening baart kunst, en dat mis ik in het boek. Goede oefeningen en een goede uitleg.

Dus vandaar de mening dat ik het goed boek vind om de interesse voor een opening of variant te wekken. Maar als je echt nieuwe openingen en varianten wilt spelen moet je veel meer informatie hebben volgens mij.

Mijn probleem is (en dat zal wellicht voor anderen ook gelden) dat mijn geheugen nogal vluchtig is. Na een week kan ik me de variant nog exact herinneren. Na twee maanden nog vaag. En na een half jaar is het soms helemaal weg of lopen varianten door elkaar. Daar kun je op verschillende manieren mee omgaan:

1. Je accepteert het dat de exacte varianten vervagen, maar maakt nog wel gebruik van de ideeën die zijn blijven hangen.

2. Je ververst je geheugen regelmatig door het boek met steeds weer opnieuw door te nemen.

Beide methoden zijn volgens mij bruikbaar. Dat Kaufman weinig uitleg geeft, heb ik niet als bezwaar ervaren. De weinige uitleg die hij geeft is namelijk wel duidelijk, eenvoudig en consistent. Hij baseert zich daarbij op de wijze waarop een computerprogramma een stelling beoordeelt. Een voorbeeld:

– Het loperpaar geeft altijd een voordeel van 0.5 pion. Hoe je dan dit voordeel tot gelding moet brengen, legt hij niet uit – dat moet je zelf in de partij maar uitzoeken.

In de praktijk ben ik ook wel tegen wat nadelen aangelopen, vooral bij de scherpere openingen. Wat voor een computer bijvoorbeeld een eenvoudige 6-of 8-ply combinatie is (en om die reden door Kaufman dus achterwege wordt gelaten) is voor een gewone clubspeler als ik niet altijd evident. Je moet dus (uiteraard) in de partij altijd op je hoede blijven, ook in een variant die je denkt te kennen.

De waarde van dit boek zit hem er m.i. vooral in dat als je je aan dit repertoire houdt, je "bewapend" bent tegen zo ongeveer elke plausibele zet die je tegenstander zou kunnen spelen. Voor de openingen waar je je echt in wilt verdiepen zou ik wel andere (gespecialiseerde) boeken zoeken. Die geven veel uitgebreidere analyses, zodat je beter begrijpt wat je aan het doen bent. Qua uitleg is het boek namelijk inderdaad vrij mager.

De hoofdvarianten waar je je (liefst met andere boeken) in verdiept kun je redelijk vrij uitkiezen, je hoeft lang niet altijd te spelen wat Kaufman aanraadt. Het witrepertoire is (in ieder geval deels) bruikbaar bij 1.d4, 1.Pf3 en ook wel 1.c4. Het zwartrepertoire is ook prima nuttig i.c.m. andere Spaanse varianten (bijv. open, Zaitsev) tegen 1.e4 en andere 1…Pf6-systemen (bijv. Benoni, Benko, KID) tegen 1.d4. Wat je ook kiest, dit boek kan je erg helpen om (in relatief weinig tijd) een sluitend repertoire te hebben tegen vrijwel alle mogelijke zijvarianten, die juist op clubniveau vrij vaak voorkomen.

Mac Hack VI

Rex

RexChess

Heuristic Alpha

Titan

Socrates

Kasparov’s Gambit

Star Socrates

Corel Chess

Mini

Rybka

Doch

Komodo

Dat moet Komodo zijn.