Verder wil ik ook nog even terugkomen op die opmerking van Hans Ree over de vier nederlagen van Keres tegen Botwinnik in het wereldkampioenschap van 1948. Voorafgaande aan deze wedstrijd was de stand tussen hen: twee partijen gewonnen door Botwinnik en 6 remises. Maar wat nog meer zegt is het feit dat in de allerlaatste, 25e ronde, Keres met wit Botwinnik, die dan al wereldkampioen is, verslaat. Zouden de Sovjet schaakbonzen dat wel goedgekeurd hebben?

GENIALE COMBINATIE VAN KERES.

Dame geofferd voor mat-aanval in ALJECHIN-STIJL

De eerste Maasstad-partij, de negende van de serie van veertien, heeft de Rotterdammers van begin tot einde in de ban van Keres’ fantastisch schaak vastgehouden. Een volle zaal – er werd in de danszaal van Bristol gespeeld — werd gefascineerd, eerst door Keres wonderlijk fijne verdediging, daarop door zijn diep positioneel dame-offer voor toren en looper en ten slotte door het fraaie eindspel van toren en twee loopers tegen dame en toren, dat als een studie van Rinck of Troitzky aandeed. Een ouden heer kwamen de tranen in de oogen: – Ik zie dat de tijden van Morphy nog niet voorbij zijn. Het schaakspel is nog springlevend. Het was begrijpelijk, dat het publiek, toen Euwe zijn koning omlegde op den 34sten zet, Keres meende te moeten beloonen met een enthousiast applaus, waarop de jonge meester afwijzend reageerde.

Fantastisch.

Inleiding tot een Morphyaansche combinatie van ongewone diepte. We moeten ver teruggaan in de geschiedenis van het schaakspel, tot de tijden van Macdonnell en Labourdonnais om een dergelijke positionele offercombinatie van gelijke diepte te kunnen aanwijzen.

etc. etc.

‘WATS’ in De Telegraaf ,begin januari 1940.

http://www.chessgames.com/perl/chessgame?gid=1042533

Na het AVRO-toernooi wachtte de schaakwereld op een WK-match Aljechin-Keres. Keres vroeg uitstel vanwege studie, bij afzegging zou Fine de uitdager worden. Maar die had de dreiging in Europa goed ingeschat en was teruggekeerd naar Amerika.

Euwe had de tweede helft van het AVRO-toernooi gewonnen en daardoor het idee gekregen dat hij toch nog tot de sterksten behoorde. Daarom vroeg hij het Euwe-comité om een match tegen Fine te organiseren. Dat zou achter Aljechin-Keres een strijd zijn tussen de nummers drie en vier van de wereld. Toen de onderhandelingen tussen Keres en Aljechin stukliepen, was het comité er als de kippen bij om Keres uit te nodigen voor een match tegen Euwe. Uitdrukkelijk werd afgesproken dat de match geen consequenties zou hebben, het was geen kandidatenmatch om het recht Aljechin te mogen uitdagen. Bedoeling was enkel om te kijken of Euwe nog steeds tot de absolute top behoorde.

Grappig genoeg haalde het comité deze keer de VARA als hoofdsponsor binnen. Kennelijk dachten de organisatoren zoiets als: als de AVRO stopt gaan we gewoon naar de buren. De match reisde weer het land door, met één partij in Hilversum. Toegangskaartjes voor de partijen kostten per keer 75 cent, voor VARA-leden 40 cent en voor werklozen en militairen 20 cent. Het belang van de match werd in het bondsblad als volgt omschreven: “Laten honderden bij honderden zich opmaken naar de wedstrijdlokalen te gaan, waar de kampioenen elkaar treffen! Laten alle Nederlandsche schaakspelers door hun belangstelling bewijzen, dat zij trotsch zijn op onzen nationalen schaakheld, aan wiens talent en persoonlijkheid de groote opbloei van het schaakleven in Nederland in de laatste kwart eeuw te danken is.” Wat zuur meldde de redacteur in het volgende nummer dat aan zijn oproep nauwelijks gehoor gegeven was.

Euwe verloor de match met 7,5-6,5, wat L.G. Eggink, redacteur van het bondsblad, zeer verdroot. Hij troostte zichzelf en ons allen echter als volgt: “Deze teleurstelling wordt evenwel verzacht door de gedachte, dat de toekomst nu eenmaal der omhoogstrevende jeugd toebehoort en dat een eervolle nederlaag is geleden tegen een schaakkunstenaar van een zeer uitzonder talent.”

Er was zelfs een bankbiljet van 5 Estse Krooni met het portret van Keres daarop, maar ook moeilijk aan te komen sinds Estland de euro ingevoerd heeft.