Het “koninklijke spel” is iets uit het verleden. Je kunt eindspelen zoals ze tot in de jaren ’80 van de vorige eeuw werden gespeeld niet vergelijken met de huidige situatie. Vroeger had je voor dit soort eindspelen gemiddeld 3 minuten per zet. Dat is tegenwoordig dus een ½ minuut per zet – dus 6 keer zo snel!

Beide spelers zaten op de 70ste zet al ruim 5 uur achter het bord. Er is dan geen pauze, maar het tempo wordt juist verhoogd tot een soort veredeld gongschaak met een 30-seconden-guillotine.

Dat is een bewuste keuze van de schaakbonden. Je kunt de spelers niet verwijten dat het niveau dan daalt.

Fouten hebben altijd bij het spelletje gehoord. Stockfish genieën die het allemaal zo ontzettend veel beter denken te weten is veel meer een vervelend verschijnsel van de laatste jaren.

Wie zonder fouten is werpe het eerste oordeel. Om maar weer eens een spreekwoord te vernieuwen.

De uitdrukking “haver en gort verliezen” is vermoedelijk een onopzettelijke vermenging van “have en goed verliezen” en “iemand van haver tot gort kennen” 🙂