Kortom: de forums en schaakblogs, die zou je moeten nemen. En dan zie je dat er wel degelijk aandacht is voor de ‘ mislukkingen’ . Die ik geen mislukkingen vind, zelfs al zijn ze niet ver gekomen op het terrein waarop ze eerst presteerden. zo bezien moet je een bibliothecaris (van studie) die journalist wordt, een antropoloog (van studie) die econoom wordt als mislukt zien.

Wel, ik weiger dat – als vanzelfsprekend.

Mislukking in de context die ik gebruik moet je natuurlijk begrijpen in de zin van die ene activiteit die niet werd verder ontwikkeld. Het is best mogelijk om als persoon een zeer rijk gevuld en gelukkig leven te leiden en toch geregeld mislukkingen mee te maken. Veel zeer succesvolle personen hebben talrijke mislukkingen meegemaakt.

Als we inzoomen op 1 activiteit (bv. het schaken) dan valt er ook weinig of niets te zeggen wanneer een persoon stopt/ mislukt. Ik ken heel wat talenten waarvan je op een bepaald ogenblik niets meer van hoorde. Het is alsof ze in rook zijn opgegaan. Uiteraard heb je dan wel af en toe iemand die zich afvraagt wat er gebeurd is maar zoiets is niet iets wat je nog aan het grote publiek kunt verkopen. Ik bedoel dus dat je over dit soort mislukkingen geen artikel meer in de krant of reportage op tv zult zien.

kijk, geen topschaker geworden. Maar mislukt? ach, ook niet, tenzij je zegt: bij schaken de top niet halen = mislukken…

😉

GRT
R

Kom schakend Nederland laat je van je beste kant zien ! Steun Machteld en help haar droom waar te maken.

Het jeugdschaak met name bij de meisjes zal hier van opbloeien als nooit te voren.

Indien mogelijk iets geven maar tenminste delen en actief promoten in je netwerk.

Dank,

Ton

Een kind kan een talent slechts maximaal ontplooien als er veel tijd wordt geinvesteerd door meestal de ouders. Zelf geef ik aan dat ik mijn zoon in het voorbije jaar 25 dagen naar tornooien begeleidde. Daar bovenop komen nog de wekelijkse schaaklessen.

Mijn zoon gaat graag schaken uit huis maar doet thuis niets voor het schaken. Dat is voor mij ok. Anderzijds weet je als ouder zelden of je nu de beste keuze maakt of niet. Enkele voorbeelden in de schaakwereld doen vermoeden dat het in elk geval dubieus is om als ouder iets hard op te dringen.

– De Polgars kiezen voor een totaal andere aanpak voor hun eigen kinderen t.o.v. wat ze zelf kregen.

– Welbekend is natuurlijk de dramatische opvoeding van Gata Kamsky. Hij laat zelf niets los over die periode maar je kan wel vermoeden uit zijn reacties in https://chess24.com/en/read/news/kamsky-life-shouldn-t-only-be-about-chess dat hij zulke aanpak niet aanraadt.

Als het verkeerd afloopt dan zullen we het wellicht nooit horen. We willen unieke succesverhalen horen en niet mislukkingen waarvan er zovele zijn.