Dan heb jij nog een computer uit begin jaren 80, Wim!

@ Johan

Wat een vondst van Paul die column! Ik neem hem niet serieus en speel zijn spel mee. Voor geïnteresseerden verwijs ik naar Paul’s prachtige boek Zwart op Wit. Lezen vanaf pagina 473!

Ik veroorloof me twee stukjes te citeren uit zijn boek m.b.t. het meespelen  van de computer:

(1)    Overigens  krijgt de affaire nog wel een staartje. Geconfronteerd met de regionale vertegenwoordigers die vrijwel unaniem de messen geslepen hebben maakt het KNSB-bestuur op de eerstvolgende bondsraadvergadering bekend dat dit eens maar nooit weer was. Bovendien krijgt Sytze Faber opdracht om mij op de een of andere manier te compenseren. Weer een telefoongesprek, waarin hij een plan oppert om mij in een apart evenement voor veel geld tegen een computer te laten spelen, maar ik heb inmiddels mijn buik vol van de zaak en antwoord dat hij me er niet meer mee moet lastigvallen maar als hij denkt iets goed te moeten maken mijn bankrekening altijd voor hem open staat. En daar tref ik inderdaad enkele weken later een leuk bedragje aan.

(2)    Het laatste woord over dit controversiële kampioenschap is aan kapitein Wal Rus, die al in 1942 glashelder het verschil aangaf tussen schaken tegen een computer en schaken tegen een mens (in Marten Toonder: Tom Poes en het land van de blikken mannen): ‘Ik houd niet van die blikken slungels’, bromde de oude zeerob. ‘Geef mij maar een paar flinke kerels om mee te vechten, dan sta ik mijn mannetje, maar overgehaalde loopmachines hebben geen gevoel. Daar is geen vechten tegen.’

Prachtig toch!

Ik bekritiseerde Manuel Bosboom omdat hij wel deelde in het extra geld, maar zijn partij na vijf zetten opgaf. Die kritiek was niet terecht. Als Manuel ook nee had gezegd, was de deelname van Fritz niet doorgegaan. Dan had hij zijn collega’s ook hun aandeel in die 70.000 euro ontnomen.