Reacties op: Gespot 87: Schaken is soms een wrede sport

Door: Herman Grooten

Herman Grooten — Mon, 11 Dec 2017 18:13:45 +0000

Een bekende anekdote is dat een Nederlandse grootmeester steevast op een toernooi verscheen met een enorme, zware koffer, nauwelijks te dragen met daarin uitsluitend schaakboeken én een tandenborstel 🙂

Door: Johan Hut

Johan Hut — Mon, 11 Dec 2017 16:34:39 +0000

Ja, daarvan stamt het woord ‘variantenkoffer’. Die hadden ze allemaal bij zich. Als Nederland met zes man naar een Olympiade ging, verdeelden ze de Informators over hun koffers, dat was dus iets makkelijker. Dat vertelde Geurt Gijssen me eens. In zijn tijd nam hij dan ook een aantal Informators mee, als onpartijdige arbiter maar wel deel uitmakend van de Nederlandse delegatie en dus meedragend aan de noodzakelijk mee te nemen bibliotheek.

Door: Herman Grooten

Herman Grooten — Mon, 11 Dec 2017 14:44:30 +0000

@Dimitri: daar vergis je in. De spelers hadden een hele lading boeken (o.a. Schaakinformator) bij zich en gingen daar hun tegenstanders in opzoeken. Of werken aan het verbeteren van het eigen repertoire. Dat was echt afzien, kan ik uit ervaring zeggen…

Door: wimw

wimw — Mon, 11 Dec 2017 10:57:06 +0000

Ja, het eerste interzonale toernooi dat ik volgde was dat van Bad Portoroz in 1958 met 21 deelnemers en gewonnen door Tal. Zijn weg tot het wereldkampioenschap was veel langer dan wat de huidige grootmeesters doorlopen. In 1958 won hij het kampioenschap van de Sovjet Unie: 18 partijen. Interzonaal toernooi Bad Porotoroz: 20 partijen. Kandidatentoernooi Bled 1959, waarin de acht grootmeesters elkaar vier keer troffen: 28 partijen. Totaal dus 66 partijen. En toen duurde de WK-match nog 24 partijen, het dubbele van tegenwoordig.

Door: Dimitri Reinderman

Dimitri Reinderman — Mon, 11 Dec 2017 10:11:47 +0000

Vroeger hoefde er niet elke dag urenlang geplugd te worden….

Door: Herman Grooten

Herman Grooten — Mon, 11 Dec 2017 09:47:42 +0000

Ja, in die tijd duurden toernooien soms een hele maand. Als ik me goed herinner waren er in de Interzonale toernooien (in de strijd om het WK) ook 22 deelnemers. Als je dan ook bedenkt dat er partijen werden afgebroken en de spelers op de ‘rustdag’ soms twee of drie zogenaamde hangpartijen zaten te spelen (en tussendoor zaten te analyseren) dan kunnen we niet anders dan hier respect voor hebben. We hoeven alleen maar het beroemde eindspel Timman-Velimirovic in herinnering te brengen.

Door: Pieter Priems

Pieter Priems — Mon, 11 Dec 2017 09:11:18 +0000

Heel herkenbaar! Goede conclusie, we bijven mensen van vlees en bloed en zijn geen machines!

Door: wimw

wimw — Sun, 10 Dec 2017 22:08:00 +0000

Leuk verhaal over Ivkov, dat me bekend voorkwam, maar het veelzeggende partijfragment herinnerde ik me niet. Misschien aardig om te vermelden dat dit toernooi in Havana 22 deelnemers had en dus 21 rondes telde. Het begon op 25 augustus 1965 en de laatste ronde was op 26 september. Het duurde dus ruim twee keer zolang als de meeste toernooien van tegenwoordig. Ik heb veel respect voor de schakers van die tijd, toen de toernooien zwaarder waren dan tegenwoordig. In de laatste ronde verloor Ivkov overigens met wit van Robatsch in een gesloten Spaanse partij.