Voor de op rating geplaatste Carlsen was het alleen nodig het kandidatentoernooi in 2014 te winnen, wat 14 partijen inhield en de WK-match van dat jaar tegen Anand van 12 partijen. Je kunt dit niet helemaal met elkaar vergelijken, want Carlsen won veel toptoernooien in de voorgaande jaren, maar Karpov moest zich in de WK-cyclus m.i. wel meer bewijzen.

Ik ken nóg een wereldkampioen die zijn titel ook vrij gemakkelijk heeft gekregen destijds!

Op de Franse website Europe Echecs was onlangs een interview met Karpov, die graag in Frankrijk speelt. Op een vraag naar de huidige wereldkampioen zegt Karpov: Carlsen heeft de titel vrij gemakkelijk gekregen. Daarna waren er enkele zaken om zich zorgen over te maken. De laatste match tegen Karjakin was een grote verrassing, hij had die kunnen verliezen. Sergeï heeft goed gespeeld, terwijl Magnus onder zijn kunnen bleef.

Hier ben ik het erg mee eens. Over de definitie van een “klassiek” toernooi kun je twisten, maar het kan natuurlijk nooit een apert slecht jaar zijn geweest voor Carlsen: hij is nog altijd nummer één op de wereldranglijst, en wel met een rating van ruim boven 2800.

En hij is hier en daar ook niet echt handig met zijn kansen omgesprongen: in de rubriek van Ligterink kunnen we zien hoe Carlsen een gewonnen stelling tegen Nepomniachtchi om zeep helpt, maar ook eerder dit jaar (Tata Steel Chess Tournament) verzuimde hij een winst in één zet tegen Giri, waarna hij de volgende dag buigen of barsten speelde tegen Rapport (werd dus een zeperd). Twee keer een half punt erbij en hij staat naast Wesley So!
Ik weet dat “als” niet telt in de sport, maar het geeft naar mijn mening wel enigszins weer dat het met Carlsen in 2017 niet zo slecht gesteld was.

Wat mij bij Carlsen opvalt is dat hij zich na een nederlaag meestal herpakt en daarnaast ook wel eens mazzelt. Maar hij is in partijen met het klassieke tempo kwetsbaarder geworden, omdat hij m.i. wat vaker voor een minder sterke zet kiest dan voorheen. Die WK-match in 2018 wordt dan ook heel interessant, denk ik zo.

Voor mij is Isle of Man wel een klassiek toernooi om de simpele reden dat er met klassiek tempo wordt gespeeld. Er zit een verschil tussen een klassiek toernooi met klassiek tempo wat dus net zo goed een nieuw & recent toernooi kan zijn en een toernooi wat van oudsher al een lange traditie kent zoals Hastings of Wijk aan Zee.

Volgens mijn zienswijze heeft Carlsen dus wel een klassiek toernooi gewonnen dit jaar, ook al was het een open toernooi in Isle of Man.

Verder laat Ligterink het winnen van de Grand Chess Tour achterwege. Ook dit zou je als toernooi kunnen zien. In ieder geval is het winnen van een grand prix waar je dus gemiddeld gezien het beste hebt gescoord tussen de wereldtop een sublieme prestatie. Of je 2017 een slecht jaar kan noemen voor Carlsen is dan nog maar de vraag.

Vergeleken met het het jaar 2014 waar hij in alle tempo’s wereldkampioen was is 2017 slechter. Maar verwachten dat je elk jaar jezelf topt is onmogelijk, op een gegeven moment zit je aan je max. Niet te vergeten is er een standaarddeviatie die automatisch om die max heen zit. De ene keer wat minder, de andere keer wat meer.

Dat er genoeg schaakmedia zijn die elkaar napapegaaien over Carlsen’s 2017 deceptie, nou volgens mij valt het best mee.