Sonas legt zijn methode om historische ratings te berekenen hier uit: http://www.chessmetrics.com/cm/CM2/Formulas.asp?Params=. Ik ben bepaald geen beta; het ontbreekt me aan de energie om hier diep in te duiken. Als iemand zich geroepen voelt?

Ik snap je argument nu enigszins, al weet ik niet of het opgaat. Zoals ik je begrijp: als je met elo’s gaat terugrekenen, veronderstel je dat de rating in januari 1936 veroorzaakt is door de performance in voorgaande jaren. Dat hoeft inderdaad niet (helemaal) zo te zijn; hij kan ook puur of voornamelijk veroorzaakt zijn door de performance vanaf oktober 1935.

Alleen lijkt het me dan ook logisch dat je kijkt naar Euwe’s nr. 1-positie van januari 1936 tot en met augustus 1936 en voor de helft van de maanden van 1937. Als er alleen teruggerekend zou worden, dan zijn deze resultaten niet veroorzaakt door de gewonnen WK-match in de laatste maanden van 1935.

Frits, welk algoritme er precies gebruikt is voor chessmetrics weet ik niet, maar ik veronderstel dat Jeff Sonas een soort inverse functie heeft gemaakt van de normale Elofunctie.

Stel dat de ratings bekend zijn op 1 januari 1970, maar niet eerder. Hoe bereken je dan de ratings van 1 januari 1969? Ik veronderstel door gebruik te maken van de inverse Elofunctie die als parameters heeft de ratings van 1-1-1970 én alle partijen gespeeld tussen 1-1-1969 en 31-12-1969.

Als je op die manier de ratings heb berekend voor 1-1-1969, dan kun je dezelfde procedure gebruiken voor het berekenen van de ratings op 1-1-1968. Enzovoort. Met dit verschil dat chessmetrics de ratings zelfs per maand heeft berekend en niet per jaar zoals in mijn voorbeeld.

Vandaar mijn stelling dat de chessmetrics rating van Euwe in 1934-1935 het gevolg is van zijn resultaten in de WK match van oktober 1935.

Maar ik sluit zeker niet uit dat de methode van Sonas wat ingewikkelder is.

Ja, ik had Kramnik als uitdager ook wel heel erg leuk gevonden. Dat was toch wel heel erg speciaal geweest. En na de eerste ronden in het kandidatentoernooi in Berlijn ging het er zowaar op lijken… Na de ongelukkige nederlaag in de vierde ronde tegen Caruana ging het echter vreselijk mis. Mijn tweede favoriet was Aronian: ook een tijdje de nummer 2 van de wereld geweest, aantrekkelijke stijl, steady performance on and of the board. Maar dat ging aan het einde van de eerste turnus ook mis. Caruana is een prima uitdager, dat hebben de laatste toernooien (afgezien van Tata Steel Chess dan) ook wel uitgewezen, maar bij mij stond hij niet hoger dan nummer drie…

Botwinnik speelde pas met de jaarwisseling van 1934-35 zijn eerste toernooi buiten de Sovjet Unie in Hastings, maar dat toernooi werd juist door Euwe gewonnen en Botwinnik eindigde in de middenmoot. Fine kwam pas in 1935 naar Europa om aan schaaktoernooien deel te nemen. Capablanca speelde nog altijd mee met de top, maar Aljechin wilde geen WK-match met hem, reden waarom de FIDE het wereldkampioenschap na de tweede wereldoorlog onder zijn hoede nam.

Overigens speelde Euwe al in 1926 een match tegen Aljechin, die hij met slechts 5,5-4,5 verloor.

Eric, ik begrijp je niet. De match begon in oktober 1935. Van juli 1934 tot februari 1935 stond Euwe nr. 2, volgens chessmetrics. Dat wist, bij gebrek aan een ratinglijst, natuurlijk niemand in die tijd, maar dat hij bij de absolute wereldtop hoorde moet duidelijk genoeg geweest zijn.

Op de historische ratinglijst van januari 1935 staat Flohr 3e, Botwinnik 11e, Capablanca 18e en Fine 26e. Capablanca was door gezondheidsproblemen over zijn hoogtepunt heen en Fine en Botwinnik stegen snel, maar waren er nog niet. Alleen Flohr werd verder algemeen genoemd als wereldkampioenskandidaat (weet ik uit de krantenknipsels van mijn vader), maar die zakte door het ijs in het AVRO-toernooi van 1938.