1. Een non-playing captain is eigenlijk altijd gunstiger dan playing captain.

2. De speelsterkte van Prins en Bouwmeester was rond 1970 vergelijkbaar – althans volgens chessmetrics.com – allebei hadden een rating van ca. 2500. Nu bestond chessmetrics uiteraard nog niet in die tijd, maar deze geschatte ratings zijn vele jaren later wel vastgesteld door een volkomen onafhankelijke deskundige. De gelijkwaardige speelsterkte van Prins en Bouwmeester in 1970 beschouw ik daarom als een wetenschappelijk feit.

Echter, volgens de plaatsingslijst stond Bouwmeester bóven Prins. Hoe kan dat? Die lijst werd samengesteld door de plaatsingscommissie en daar maakte Bouwmeester zelf deel van uit! Hetgeen precies overeenkomt met het bezwaar van Prins.

Vervolgens blijkt het ándere feit dat Prins bóven Hartoch in de plaatsingslijst stond niet relevant. Nu is het opeens nodig dat er gestemd wordt. Het lijkt mij denkbaar dat de jongere garde liever de vrolijke Hartoch in hun team wilde hebben, dan de knorrige Prins. Dat klinkt plausibeler dan de verklaring die Prins zelf had verzonnen: dat het om wat extra geld zou gaan.

Al met al had Prins naar mijn mening alle redenen om verbolgen te zijn. Het verbaast me dat hij (naar mijn weten) nooit formeel door de KNSB is gerehabiliteerd.

Door het uitvallen van deze prominente schakers was de kans op een finaleplaats uiterst klein en was het uitzenden van een kleiner, maar zo sterk mogelijk, team volledig verantwoord.

Echter, ik begrijp deze motivatie niet. De kans op een finaleplaats was uiterst klein – akkoord. Maar waarom zou dit dan het uitzenden van een kleiner team rechtvaardigen? Ik zou zelfs het omgekeerde beweren: als er geen kans is op een finaleplaats, dan kun je gewoon de spelers opstellen die daar recht op hebben en die graag willen spelen.

@Johan en César

 Het KNSB-bestuur liet zich niet onbetuigd na het artikel van Van Nieuwenhuizen in Het Parool. De bondsvoorzitter, de heer J.W. Ruth, liet onderstaand bericht in Het Parool van 27 mei plaatsen.

 Corruptie

In uw krant van 7 mei verscheen onder de kop „Corruptie in Schaakbond te bar” een interview van Cees van Nieuwenhuizen met schaakmeester Lodewijk Prins. Tegenover de beschuldigingen die door de heer Prins aan de Nederlandse Schaakbond werden geuit, staan de volgende feiten:

1. De huidige Plaatsingscommissie werd ingesteld naar aanleiding van een brief van de vijf deelnemers aan de Olympiade te Havanna in 1966. In deze brief werden vijf kandidaten genoemd: drie direct betrokkenen (een vertegenwoordiger uit elke generatie schakers), alsmede twee niet direct belanghebbenden. Een van de ondertekenaars/initiatiefnemers van deze brief was de heer Lodewijk Prins.

2. Het besluit van de Plaatsingscommissie het team voor de Olympiade 1970 te Siegen terug te brengen van 6 schakers met een non playing captain naar een team van vijf schakers -met een playing captain, was gebaseerd op het afzeggen van Donner (financiële redenen), Kuijpers (beroepsbezigheden) en Timman (reden onbekend). Door het uitvallen van deze prominente schakers was de kans op een finaleplaats uiterst klein en was het uitzenden van een kleiner, maar zo sterk mogelijk, team volledig verantwoord.

3. Voor de nog open plaats in het team waren kandidaat de heren Hartoch en Prins. Bij stemming sprak de meerderheid van de Plaatsingscommissie zich uit voor de aanwijzing van de heer Hartoch.

4. Noch de F.I.D.E. (Wereldschaakbond) noch de K.N.S.B. kennen bepalingen dat een bondscoach niet zou mogen meespelen. Bovendien staat de heer H. Bouwmeester (bondscoach) als actief speler op de landelijke lijst van topspelers boven de heer Lodewijk Prins.

5. In de Bondsraadsvergadering van 24 oktober 1970 is uitvoerig aandacht besteed aan de klacht van de heer Prins (ruim 1,5 uur), waarbij de heer Prins de gelegenheid heeft gekregen zelf zijn standpunt uiteen te zetten.

6. In deze vergadering heeft de heer Prins duidelijk laten uitkomen dat hij niet twijfelt aan de integriteit van de leden van de Plaatsingscommissie (zie pag. 7 notulen van deze vergadering).

7. Het honorarium van de bondscoach is niet ƒ 15.000,- maar ƒ 10.000,- per jaar. Ook dit kan de heer Prins weten, daar de aanstelling van de bondscoach in alle openheid in een Bondsraadsvergadering is behandeld, ook de hoogte van zijn honorarium. Dit is nodig met het oog op de consequenties van een dergelijke uitgave op de begroting van de KNSB. De wijze waarop de heer Prins thans met emotionele kreten en in het openbaar geuite onware beschuldigingen meent te moeten reageren, acht ik beneden de waardigheid van een internationaal schaakmeester. De heer Prins heeft hiermee noch zichzelf, noch de Nederlandse schaakwereld een dienst bewezen. Hilversum, J. W. RUTH (Voorzitter KNSB)