Het is meneer renzoverwer. https://ratings.fide.com/card.phtml?event=1029819, 10 seconden zoeken via google. Kan iedereen.

@ meneer of mevrouw renzoverwer:
In mijn stukje staat nergens dat ik denk dat u “Karpov van toen niet de betere vind.” Dat heb ik ook niet in uw stukje gelezen. Wat ik er wel uit haal is dat u denkt dat het (wellicht) een heel andere match was geworden als die zou zijn gespeeld in een ander format, bijvoorbeeld “best of 12 (of 16) games”, in plaats van het daadwerkelijk toegepaste format van “first to 6 wins”. En dát ben ik met u oneens, en wel om de redenen die ik al aangaf. Die punten zijn ook terug te lezen in de NIC edities uit die periode, met name in de beschouwingen van Jan Timman en Genna Sosonko. 
Het valt uiteraard niet te bewijzen, zoals u ook stelt, maar ik ben er wel van overtuigd dat na 12 of 16 partijen Karpov met 3 of 4 punten verschil zou hebben gewonnen, ongeacht het format. Kasparov had in een ander format niet anders of beter gespeeld. Hij wist eenvoudigweg niet wat hem overkwam. Los van dat Karpov ijzersterk speelde, was de druk voor een hemelbestormer van 21 jaar enorm. De Sovjet-schaakbond, de communistische partij, de Fide (Campomanes), iedere factor van enige autoriteit wilde dat Karpov won. Vanaf 1982, toen Kasparov Karpov bijhaalde op de ratinglijst, was de rivaliteit ook zo groot. En Kasparov was voor de WK-match nauwelijks getest, ook niet in het voorafgaande kandidatentoernooi: een beetje door Beliavsky in de kwartfinale, helemaal niet door Smyslov in de finale, eigenlijk alleen door Korchnoi in de halve finale. Die match was tot ieders stomme verbazing tot aan die dramatische zesde partij volledig in handen van Korchnoi en dat had inderdaad heel anders af kunnen lopen.

Kasparov wist zich tegen Karpov gewoonweg geen raad. Hij koos met wit in het Dame-Indisch voor 4 g3 en ging zijn favoriete 4 a3 uit de weg, liep met zwart in de 7e en 9e partij bloedneuzen op in de Tarrasch, waar hij eerder tegen Smyslov geen problemen mee ondervond. Dat zijn allemaal zaken die niets met het format te maken hebben, maar met de immense druk van buitenaf (en het spel van Karpov). Hij hervond zich pas later en begon om een debacle af te wenden met zijn vertragingstactiek. En mijn overtuiging is, dat het in een best of 12 (of 16) dan allang (veel) te laat zou zijn geweest.

Zoals Timman later in een interview (ook in NIC) stelde is van alle onverkwikkelijkheden in deze match eigenlijk nog het meest kwalijke geweest, dat het een bom heeft gelegd onder de tot dan toe nog goede onderlinge verhoudingen tussen Karpov en Kasparov, en de weinig frisse rol die de Fide (Campomanes) daar in heeft gespeeld. En dat hebben we later helaas wel meer gezien.

Nee, dat is onjuist. Karpov stond na 9 partijen met 4-0 voor (met nog een gemiste winst in de tweede partij), niet alleen omdat hij in dezelfde topvorm was als die hij een paar maanden daarvoor had geëtaleerd in London, maar (en dat is nog belangrijker) vooral omdat hij er mentaal helemaal klaar voor was en uit ervaring wist wat er bij een match om de wereldtitel kwam kijken. Kasparov heeft na afloop verklaard dat met name dat laatste een factor was, waarvan hij vooraf geen enkele notie had, en wat tijdens de match enorm van belang bleek. Kasparov werd in feite gewoon weggebulldozerd, wat hij zelf ook ruiterlijk erkende. Dat was in een match over 12 partijen, met wie het eerste voorbij de 6 punten is, ongeacht het aantal winstpartijen, ook gebeurd.

Je had simpelweg een totaal andere wedstrijd gehad, door een andere matchvorm.

Dit soort redeneringen van ‘als, dan zou het de kortste/langste etc match’ zijn geweest zijn verleidelijk… maar kloppen logisch gezien niet….

Klopt ook weer.