Reacties op: Carlsen-Caruana in de media (6): Böhm: “Er zit nog geen schwung in.”

Door: Aard

Aard — Mon, 19 Nov 2018 18:48:14 +0000

Ik denk, ja weet vrijwel zeker, dat we hier met de laatste match “oude stijl” te maken hebben. De FIDE zal toch ook wel inzien dat het zo niet verder kan. Wat dat betreft, kan inderdaad de vergelijking met dammen gemaakt worden. Daar had je destijds matches van 20 partijen. Toen zijn ze overgestapt op een systeem met sets. Hoe het bij de komende WK-match dammen gaat, weet ik niet.

Dus in de toekomst wordt het oftewel een match met een andere opzet, oftewel een toernooi, zoals in 2005.

Door: Jaap Amesz

Jaap Amesz — Mon, 19 Nov 2018 16:39:03 +0000

Het is een discussie die eigenlijk nergens heen gaat. Aan de hand van je eigen niveau kan een pot saaier of interessanter lijken. Toen ik nog een stuk zwakker was had ik geen begrip voor subtiel positiespel. Als er niet gehakt werd met tegengestelde rokades vond ik het geen swung hebben. Hoe hoger je komt, hoe minder blunders, hoe meer je subtiele finesses gaat waarderen.

Door: Pieter Priems

Pieter Priems — Mon, 19 Nov 2018 11:32:44 +0000

Ik heb altijd veel bewondering gehad voor Petrosjan. De tegenstander weinig kansen geven en toeslaan als het kan. Als een kat die spinnend wacht tot de muis langskomt. Hij werd door veel mensen saai gevonden. Maar daar was ik het niet mee eens. Ik vond het een ander soort schaak, vaak niet (eenvoudig) te volgen, maar wel boeiend. Gelukkig hoef ik me daar niet meer mee bezig te houden. Er is een nieuw soort schaak uitgevonden, met Berlijnse muren en sterke computers, een soort Petrosjan 2.0. Geen kansen weggeven en toeslaan bij de strafschoppen (de barrage) als dat kan. Wel leuk om achteraf de analyse te lezen van onze commentaren hier, maar als kijkspel niet echt boeiend.

Door: PeterGelpke

PeterGelpke — Mon, 19 Nov 2018 11:18:31 +0000

Het probleem is de risicoloze spelkeuze. Geld maakt meer kapot dan je lief is? Ik geef je op een briefje dat ik zo goed als perfect afspeel in een saai ongelijke loper eindspel. Risicoloos spel is in wezen geintroduceerd met de match K-K 1978 (remises tellen niet, dus geen vaste eindstreep), geperfectioneerd in een andere K-K match die na 48 partijen werd afgebroken. Inmiddels is er een generatie topspelers aangetreden die in een WK-match systematisch de echt open stellingen mijdt. Vooral half gesloten en gesloten stellingen, en veel dames ruilen. Kramnik heeft de berlijnse verdeging van stal gehaald. Gaaaaap. Ik beschouw Carlsen en Caruana als twee bankdirecteuren die hun WK-bonus komen opstrijken. 80.000 per partij, welke gek heeft dat voor deze partijtjes over ? Per ongeluk komt er een keer een spannend eindspel uit de bus. Niet zo vreemd dat de sponsoren langzaam maar zeker afhaken. Dit spreekt niet meer tot de verbeelding. Hoe beter een partij te begrijpen is, hoe spijtiger dat in een WK-match is. Moeilijke, welhaast onbegrijpelijke partijen, waarin het echte gevecht wordt opgezocht, waarin telkens eenzelfde speler als winnaar uit de bus komt - dát dwingt bij het brede publiek echte bewondering af.

Door: Eric César

Eric César — Mon, 19 Nov 2018 09:41:17 +0000

Deze match van 12 partijen is te kort voor een WK. Hierdoor blijkt dat bij beide spelers de angst om te verliezen groter is dat de wil om te winnen. We zagen dit al eerder bij Karjakin – Carlsen, maar het lijkt nu nog erger geworden. Ze kiezen slappe openingen met wit en proberen slechts te winnen zonder enig risico te willen nemen. Er zit inderdaad geen schwung in.

Dat er straks bij 6-6 een barrage wordt gespeeld met een versneld tempo, draagt er ook niet aan bij om er een echte strijd van te maken. Alle andere oplossingen lijken mij beter, bijvoorbeeld:

Bij een eindstand van 6-6 is de uitdager de nieuwe wereldkampioen. De huidige wereldkampioen behoudt bij een gelijke eindstand dus niet zijn titel, zoals vroeger. Laat de wereldkampioen maar aantonen dat hij inderdaad beter is door de match te winnen.

Carlsen is nu slechts wereldkampioen omdat hij beter kan snelschaken dan Karjakin. Dat is vreemd.

Door: wimw

wimw — Mon, 19 Nov 2018 07:26:23 +0000

Prima dat jullie een ander oordeel hebben en ik geef toe dat er wel degelijk goed gespeeld wordt, maar er wordt minder het avontuur gezocht dan in een aantal andere WK-matches uit het verleden. De eerste WK-match, die ik in de krant gevolgd heb, was die tussen Tal en Botwinnik in 1960. Daar stond in de 6e partij het bord in vuur en vlam na het verbijsterende paardoffer van Tal met zwart op f4. Dat is wat ik Schwung noem en waar ik erg van geniet en naar ik aanneem Hans Böhm ook. Ik geef die partij en dan weten jullie wat wij missen in deze WK-match. En er waren toen meer spannende partijen. http://www.chessgames.com/perl/chessgame?gid=1032537

Door: renzoverwer

renzoverwer — Sun, 18 Nov 2018 21:17:43 +0000

“Eigenlijk is het nooit goed, want alles moet altijd anders.”

Heel goed opgemerkt, Black Knight. Dat valt me altijd op bij bijv schaatsen en wielrennen. Als de verschillen klein zijn, klagen bep. luitjes over ‘ het ontbreken van iemand die er echt boven uitsteekt’. Steekt er dan iemand zwaar bovenuit, dan heet weer ‘ saai, geen echte strijd’.

In politiek verslaggeving zie je dergelijke processen ook. Brr

Deze match vind ik helemaal niet saai. C en C spelen lange partijen, vechten Alleen het resultaat is steeds remise. Het is kennelijk wennen aan twee zo gelijkwaardige spelers. Wel, wen er maar an!

Door: Jaap Amesz

Jaap Amesz — Sun, 18 Nov 2018 20:06:53 +0000

Oneens. 5 van de 7 potjes zijn foutloos gespeeld. Dat kan je 'geen swung' noemen. Ik noem het perfect spel. Wat verwacht je anders om de titel? Dat de blunders je om de oren vliegen?

Door: wimw

wimw — Sun, 18 Nov 2018 09:42:55 +0000

Het ging over het missen van Schwung. Als ik dan naar alle 105 partijen tussen de twee absolute topspelers uit de jaren ’50 kijk, n.l. Botwinnik en Smyslov dan speelden die veel openingen met Schwung, zoals het Konings-Indisch en het Siciliaans met de Richter-Rauser en de Draak. Botwinnink speelde ook graag de Winawer variant van het Frans. Geen afruilvarianten, zoals bij de Berlijnse verdediging, het Russisch of de Rossolimo variant van het Siciliaans. Op één uitzondering na: in 1941 kwam de variant uit het Russisch op het bord die in de 6e partij door Carlsen in deze WK-match werd gespeeld. Dat was dus potremise.

Door: Peter Huisman

Peter Huisman — Sun, 18 Nov 2018 08:51:17 +0000

In antwoord op wimw. Ja, de rol van secondanten is sterk gewijzigd. Ook was voorheen al vooraf of tijdens de match duidelijk wie de secondanten van de beide spelers waren, want die waren ter plekke aanwezig, bijvoorbeeld in de persruimte, en voor en na de partij in de buurt van de speler zelf. Nu wordt tijdens de persconferentie ná de match door de spelers in veel bedekte termen min of meer verklaard door wie ze zijn ondersteund, vaak nog louter digitaal, van een afstand van duizenden kilometers vandaan. Peter Svidler en Sasha Grischuk doen er op chess24 ook wel eens een slag naar, maar ze vertellen erbij dat ze zich vooral baseren op wat er op social media wordt gepost. Mij staat bij dat Botwinnik en Petrosjan (en ook Smyslov), als ze moesten kiezen tussen het meenemen van hun vrouw of een secondant, ze geregeld kozen voor de eerste.