Bedankt. Over die match in 1951 heeft Alexander Münninghoff in 2002 een mooi boekje geschreven. Prins speelde hier en daar erg optimistisch op winst. Misschien speelde daarbij mee dat Donner eigenlijk nog maar net kwam kijken. Weliswaar had hij in 1950 Hoogovens gewonnen, maar dat was een complete verrassing. Hij speelde op dat moment nog niet eens in het eerste team van DD. Aan Hoogovens mocht hij meedoen omdat hij de voorgaande twee jaren de reservegroep had gewonnen, met in totaal 17,5 uit 18. Dat was nog niet eens een toernooi van meesterniveau, maar de organisatie zei: nou ja, laat hij dan maar in de grootmeestergroep meespelen. Bizar, dat zijn eerste kennismaking met het Nederlandse topschaak het winnen van het Hoogovenstoernooi was voor Euwe, Cortlever en Van Scheltinga. Een halfjaar later mocht hij natuurlijk aan het NK deelnemen en daar werd hij zesde van de twaalf. Het is dus aannemelijk dat Prins in 1951 nog niet wist wat hij van Donner moest denken.

De winstpartij van Prins komt aanstaande zaterdag in mijn kranten.

Volgens een kenner die ik heb geraadpleegd, heeft Prins alleen in de ene partij in 1964 van Donner gewonnen. Dat was tevens hun laatste onderlinge ontmoeting op het schaakbord. In de jaren ’50 speelden ze in totaal acht partijen tegen elkaar. Zes in hun match in 1951 te Den Haag (+3 =3 -0 voor Donner). Eén in een zonetoernooi in 1951 te Bad Pyrmont (remise) en één in het 17de Hoogoventoernooi in 1955 (winst voor Donner).

In totaal dus voor Donner +4 =4 -1 (67%) en voor Prins uiteraard het omgekeerde +1 =4 -4 (33%).

Vooral die match in 1951 was voor Prins dus desastreus geëindigd. Dat was niet alleen te wijten aan het verschil in speelsterkte, maar ook aan die tot-op-het-bot-principiële opstelling van Prins. Omdat het een gesponsorde match betrof, vond hij het ongepast om na de eerste verliespartij verder alleen nog maar veilige remises te spelen. Nee, iedere partij werd op buigen of barsten gespeeld.

Klopt helemaal. Maar ik ben benieuwd of het Prins’ enige overwinning op Donner was. Dat zou best kunnen. KNSB-partijen staan bijna niet in databanken. Iemand schreef me vandaag dat Prins bij ASC wel eens aan het tweede bord ging zitten in wedstrijden tegen DD, om Donner te ontlopen. Prins en Donner speelden ook beslist niet veel partijen in de KNSB-competitie. Maar het is dus een keer voorgekomen.

Grappig, eigenlijk heb ik lang gedacht dat ‘kasteel’ een soort van Frisisme was (voor eenvoudige Friezen was elke toren al snel een ‘kasteel’ :-)!). Maar nu blijkt dus dat we ons in het voorname gezelschap bevonden van de deftige mijnheer Lodewijk Prins.

Dat is dan misschien een partij uit de KNSB-competitie waaraan Donner zelf refereert in een van zijn artikelen die in De Koning zijn opgenomen. Donner zou in die partij door Prins van “het bord gemaaid zijn”, meen ik me te herinneren. Overigens is een dergelijke overwinning niet heel bijzonder, overwegende dat Donner en Prins ongeveer van gelijke sterkte waren. Donner was misschien iets sterker dan Prins, maar ook wisselvalliger.

In de jaren ’80 heb ik ook nog wel tegen mensen geschaakt die torens steevast kastelen noemden, wat ik toen heel raar vond.

Ik heb een boek uit de jaren ’30, ik meen van Euwe, waarin de loper inderdaad als raadsheer wordt aangeduid en de notatie ook dienovereenkomstig is. Bijvoorbeeld Rc1-g5.