Ik begreep zelfs, Wim, dat die onbekende de partijnotatie bij zich had. En hem Ree toestak. Ree was verbaasd. Liep die man met de partij op zak, voor het geval hij Ree tegen zou komen?

Wilde tijden. ben nog wezen kijken, dat toernooi. Vroeg en kreeg handtek van Judit.

https://www.schaaksite.nl/2018/12/26/krantenrubrieken-weekend-22-december-2018/#auteur1

‘Van horen zeggen’ lijkt me de perfecte vertaling. Het grapje kan gewoon door iemand anders bedacht zijn.

Ik had er niet aan gedacht dat een verhaal over dit onderwerp ook in Matten zou staan. Daarin staat een leuk citaat van Ree uit de Haagse Post over reacties die hij kreeg op zijn nederlaag:

“Opeens kreeg ik een schokkend kijkje op een onvermoede kwaadaardigheid in de schaakwereld en op de vrolijke bloeddorst die bezit kan nemen van mensen die niets kunnen, als ze denken een lotgenoot aan te treffen.”

Ik weet niet meer wie de arbiter was, maar Jan was er toen zo’n beetje wel klaar mee. Bovendien begonnen de jonge sjappies door te breken. Yona is/was natuurlijk wel een goede grootmeester, maar die moest wel een maand van tevoren zijn verlof geregeld hebben en de kosten waren natuurlijk ook hoger.

Ja, toen mocht ik Sofia (en haar moeder!) met de auto van Amsterdam naar Groningen brengen, terwijl jullie met de trein gingen. Onderweg Jacques Huijzer in Lelystad opgepikt. Emile Wüstefeld had erop gerekend jou aan het eerste bord te treffen en hij had een goede score tegen jou. Omdat wij natuurlijk iets te vroeg waren, zijn we nog even een ommetje gaan lopen om Emile pas op het laatste moment het beoogde schokeffect te geven.

Die baby in Sas van Gent was volgens mij met Rob van Aurich als arbiter. Geen idee meer hoe hij daarop reageerde, maar ik herinner me inderdaad wel dat het een probleem was.