Ik lees “lieve, kleine a-pionnetje” bij 24… Tb8, en dan denk ik aan het gedicht van Hein Donner, als slot van zijn aantekeningen bij Donner-Velimirovic, Capablanca Memorial, Havana 1971. 🙂

Dat (van dat schrijfwerk) vind ik fijn om te lezen. Hij was destijds (eind jaren negentig) met twee grote dingen bezig. Een groot werk over Lasker, maar ook een soort encyclopedie van iedereen die in de Nederlandse schaakleven iets deed. Natuurlijk moet je ‘iedereen’ niet letterlijk nemen, maar hij wilde ook een paar gegevens van mij, terwijl ik op dat moment alleen voor De Gooi- en Eemlander schreef. Dan ga je wel diep.

Hallo Johan,

Zie Fred nog wel eens en hij is nog steeds intensief met de geschiedenis van het schaakspel bezig.

Zijn script bevat al meer de 15000 pagina´s. Het praktische spel is voor hem niet erg interressant meer o.a. i.v.m zijn slechte ogen.

Ik lees dat medewinnaar van het toernooi Szabo was, een Hongaarse schaker die graag en veel in Nederland speelde, o.a. Hoogovens en IBM. Hij speelde lang aan de top, won het toernooi in Hastings in 1938-39 ongeslagen voor Euwe en opnieuw ongeslagen in 1973-74 samen met Tal, Timman en Kuzmin. Hij vormde samen met Gligoric en Portisch de Oost-Europese inbreng bij de kandidatentoernooien en kandidatenmatches van die tijd.

Hilversum 1973 was een rampzalig toernooi voor Poloegajevski. Het bondsblad: “Er werden talrijke grote fouten gemaakt, waarvan een niet gering aantal op naam van Poloegajevski kwam.” Da5 was gewoon een blunder en had niets met de opening te maken. Hij was in dat toernooi de enige die een partij van Timman verloor.

Zie dit hoofdstuk in het standaardwerk ‘Mat in de Mediastad’ over de Hilversumse schaakgeschiedenis.

Fred van der Vliet gold in de jaren tachtig inderdaad als de grote kenner in Nederland van de Poloegajevski-variant. Als hij zich ergens in verdiepte, dan ging hij heel diep. Zowel met dit openingsonderzoek als met geschiedenisonderzoek. Hij is al jaren uit de schaakwereld verdwenen. Geen idee waarom. Wel herinner ik me dat hij zijn schaakrubriek in de Haagse Courant kwijtraakte en dat hij daar woedend over was. Hij vond dat hem groot onrecht werd aangedaan en wilde de krant een rechtszaak aanspannen. Lex Jongsma legde hem uit dat rechters niet op dit soort futiliteiten zitten te wachten.

Maar volgens mij dwaal ik nu af :).