@Peter Huisman

Ja, volgens mij ging het om Burevestnik. Er was in ieder geval vooraf veel onzekerheid hoe de EC-finale zou verlopen want het was erg politiek geworden mede door de vlucht van Kortchnoi.  En bij de halve finales in Solingen was ook het een en ander voorgevallen. Daarbij speelde ook nog dat de zoon van Kortchnoi was opgepakt en men hoopte dat Viktor zich zou kunnen beheersen want er liepen  vijanden van hem rond,  waarvan Petrosjan er een was. De vredesmissie van Corry had waarschijnlijk enig succes gehad. Corry had veel waardering voor Viktor. Schaken was voor hem ook een middel om alle sores even opzij te kunnen zetten en zich te kunnen concentreren op het spel.

Ik ga ervan uit dat hier verwezen wordt naar de EC finale van 1979 tussen Volmac Rotterdam en Burevestnik. Over de relatie tussen de Russen en Korchnoi schrijft John van der Wiel in zijn verslag in SB 145 het volgende: “Voor de wedstrijd was enige lichte paniek over de kwestie of Korchnoi en Balasjov al dan niet handen zouden schudden, maar dat bleek uiteindelijk erg mee te vallen: handjes werden keurig geschud, misschien niet in warme kameraadschap, maar wel probleemloos.”

Een mooi artikel van Johan over Corrie (Corry) Vreeken en haar benoeming tot Lid van Verdienste van de KNSB. Met natuurlijk de prachtige foto van Frans Peeters, die eerder door Johan was gepubliceerd. Deze onderscheiding kreeg zij op zaterdag 21 september in Rotterdam. Misschien heb ik iets gemist maar de KNSB heeft er (nog) niet over bericht op de eigen site. Normaliter zou je denken dat het persbericht klaar ligt en op de dag van de onderscheiding de deur uit kan? Misschien was dit ook de reden dat de RSB ook nog niets heeft gepubliceerd en hetzelfde geldt voor enkele andere sites. Gelukkig was schaaksite.nl attent! Zoals Johan aangaf werd Corry vorig jaar december 90 jaar, misschien een uitgelezen moment haar toen die onderscheiding al te geven?

Terug naar het artikel van Johan. Haar oorspronkelijke naam was gewoon Corrie. Toen ze veel internationale contacten kreeg vond ze het waarschijnlijk praktischer de naam Corry aan te nemen. Johan schrijft ook dat buitenlandse schakers bij haar logeerden. In de Volmac/Rotterdam tijd was het beleid ook buitenlandse grootmeesters aan te trekken om de kans op het winnen van de Europa Cup te verhogen. Want de Europa Cup winnen was het hogere doel dat werd nagestreefd.

Terecht schrijft Johan dat haar verdiensten voor de schaaksport groter zijn dan hij kon achterhalen. Corrie had een boeiend (internationaal) schaakleven. Ik herinner mij nog een droeve mijmering van haar, geuit in Het Vrije Volk op haar vijftigste, dat zij en haar man Piet geen kinderen hadden gekregen. Maar volgens Corrie gaf het schaken een enorme compensatie en het mooiste van schaken was dat je overal vrienden kon maken. En dat deed zij ook. De mannen die Johan noemt, haar boezemvrienden, zijn daar een voorbeeld van.

40 jaar geleden deed Volmac/Rotterdam mee aan de EC-finale in het Revita-hotel in Bad Lauterberg in het Harzgebergte. De gevluchte Kortchnoi was lid van het Volmac-team en werd mede vergezeld door zijn steun en toeverlaat Petra Leeuwerik. (Kortchnoi logeerde ook bij Corrie.)

(Volmac/Rotterdam werd vanaf medio 1975 gesponsord door Joop van Oosterom. De spelers kregen winstpremies die konden oplopen tot 1000 gulden. In de beginjaren was het jaarbudget van Volmac/ Rotterdam rond de 50.000 gulden.)

Corrie kon over deze EC-finale mooie verhalen vertellen. Over Kortchnoi die gedwarsboomd werd door de Russen, zij wilden hem ook geen hand geven. Zijn aartsvijand Petrosjan was er ook, hij liep voor hem graag een straatje om. In het hotel liepen veel KGB-agenten rond zgn. schaaksupporters, voor iedere Russische speler drie agenten. En een aantal van die boeven kon zij niet uitstaan. Zij vond bijvoorbeeld Batoerinski (secretaris van de Russische Schaakbond) een verschrikkelijke man. Maar zij had een missie. Zij wilde zoveel mogelijk vredestichten want er waren ook sympathieke Russen bij zoals Vassily Smyslov die voor een club uit Moskou uitkwam.

Als onderzoek wordt gedaan naar het boeiende schaakleven van Corrie Vreeken zal duidelijk worden hoe belangrijk zij was voor het Nederlandse en Rotterdamse schaakleven. Temeer daar haar roemruchteclub Rotterdam onlangs ter ziele ging. Opkomst en ondergang van een topclub. Van de topclub Volmac/Rotterdam was zij vele jaren voorzitter.

Zij had over veel zaken een uitgesproken mening, zaken die ook nu nog actueel zijn. Er zijn veel prachtige verhalen van en over Corrie die best nog eens verteld mogen worden. Te beginnen in het komende Schaakmagazine?