OK, we schrappen de GP-finals en we laten de top 4 van het klassement na vier GP-evenementen meteen toe tot het kandidatentoernooi. De wild card heeft al genoeg stof tot discussie gegeven en de gemiddeld hoogste rating over de laatste 12 ratinglijsten (= 1 jaar) blijkt ook niet op te leveren wat men vooraf had gehoopt, namelijk dat daar de “beste van de laatste 12 maanden” uit rolt. Dus die twee plekken kunnen best sneuvelen ten faveure van de nummers 3 en 4 van de GP. Mijn idee voor een Final 4 was gebaseerd op de Grand Chess Tour, met de finale in London, hoewel dat vrijwel meteen na Kolkotha toch ook geen Nobelprijs voor Logistiek waard bleek.
En verder sluit ik me aan bij de campagne “Wim for President”! 🙂

Goed plan, Wim! Je kunt voor een volgende GP-cyclus 16 toppers nomineren, die net als nu in vier evenementen tegen elkaar uitkomen, maar dan in elk evenement met vier poules van vier spelers, die in hun poule een dubbelrondige vierkamp spelen. En in ieder evenement een andere groepsindeling. Voor een overwinning krijg je 2,5 punt en voor een remise 1 punt. Voor iedere winstpartij 3 punten, zoals tot een paar jaar geleden bij de London Chess Classic werd toegepast kan ook, maar ik vind het wat erg zwaar wegen. Na vier evenementen een klassement opmaken en de top vier gaat naar de GP-finals voor een dubbelrondige vierkamp waarin twee tickets voor het kandidatentoernooi zijn te verdienen.

Een remise werd niet beschouwd als een geldig resultaat. Aansluitend moest onmiddellijk met een nieuwe partij worden begonnen, en als die ook in remise eindigde, werd er ook een derde partij gespeeld. En een vierde, een vijfde, en zesde, enzovoort. Net zo lang tot er een beslissing viel. Ja, dat kan dan nachtwerk worden. Soit.

Dit lijkt mij nog steeds een perfect systeem om ongefundeerde remises te voorkomen. Het heeft immers geen nut om een gelijke of zelfs betere stand remise te geven. Er volgt dan direct een nieuwe partij.

Aansluitend hierop iets wat ik in deze hele cyclus van GP-toernooien (Moskou, Riga, Hamburg, Jerusalem) helemaal niet heb begrepen: zo onevenredig veel mini-matches die met twee korte remises in 1-1 eindigen, waarna de spelers de volgende dag gaan vluggeren om de volgende ronde te bereiken. Waarom zouden spelers (van beide kanten) daar doelbewust op aansturen, terwijl een overwinning in twee (klassieke) partijen niet alleen wordt beloond met een plaats in de volgende ronde (dat kan via de rapids en blitz uiteraard ook nog), maar je krijgt er een rustdag én een bonuspunt voor de GP-stand voor! Lijkt me toch extra de moeite waard om daarvoor te strijden.