Zelf zie ik remises niet als een probleem, maar als je daartegen iets wil doen, dan zou dit buiten de spelregels van het schaken om geregeld moeten worden. En daar zijn tal van mogelijkheden voor.

In orde.

Ha Frits, ja, dat was flauw van mij, sorry.

Jan Willem,

Dit begint op jij-bakken te lijken. Volgens mij kom ik met feiten, of vraag erom, en kom jij met wat je denkt dat het is. Jij beweert het tegenovergestelde. We worden het niet eens, dus laten we het daar maar over eens zijn. Ik trek me terug uit deze discussie

Natuurlijk neem ik je liefde voor het spel serieus! Maar wees alsjeblieft ook een beetje realistisch: er worden feiten aangedragen en veel top-remises zijn gewoon echt niet interessant. Anders lijk je zelf op de mensen die hun overtuiging/gevoel van onveiligheid zwaarder laten wegen dan de feiten (die overigens alleen over geregistreerde criminaliteit gaan).

Jesper de Groote isoleert één soort wedstrijden: wereldkampioenschapsmatches. Dat is dus geen bewijs, zoals anderen hier al hebben betoogd. Daarnaast, zoals ik al schreef: je kunt mij niet vragen tegenbewijs te leveren voor een onbewezen stelling van een ander.

‘Het grootste deel van het schaakpubliek en de media zijn vrij duidelijk: graag meer strijd, graag meer beslissingen, graag meer bloed.’ Dat is ook geen bewijs, behalve voor het feit dat veel mensen graag klagen en commerciële schaaksites daar de ruimte voor geven, sterker nog: dit lijken te stimuleren. Hetzelfde verhaal als die zogenaamde ‘stijgende criminaliteit’. Voor commerciële media heeft het feit dat er geen probleem is, geen nieuwswaarde.

Jammer trouwens dat je mijn liefde voor het spel niet helemaal serieus lijkt te nemen.

Precies, ze zijn aan elkaar gewaagd en dat leidt ook vaak tot zeer interessante partijen, al worden die vaak remise. Ik heb al een voorbeeld gegeven; liever tien van dergelijke remises dan één zo’n door blunders ontsierde fischer-randompartij met een winnaar. Het gaat om de zetten, wat mij betreft, niet om het resultaat.

Overigens ben ik geen tegenstander van schaakvarianten. Fischer random vind ik zelf best leuk om te doen. Wie weet zou ik zelfs ‘schaken 4.0’ leuk kunnen vinden. Maar om ernaar te kijken? Dan nog liever rokadeloos schaak; dat blijft wat meer in de buurt. Van mij mogen al die vormen naast het gewone schaken bestaan, maar ze zijn geen oplossing voor een probleem – aangezien het niet bewezen is dat er een probleem bestaat.

Haha Frits, ja het is bewerkelijk om dat allemaal uit te zoeken. Maar dan blijft de claim van Jesper de Groote en mij dus staan. Jouw cijfers zijn interessant maar gaan over een ander onderwerp. Natuurlijk spelen toppers niet alleen maar (saaie) remises. Gelukkig doen ze ook mee in open toernooien, waar het voor het publiek veel leuker is. Ik weet van zeer nabij dat sponsoren en organisatoren precies worstelen met het probleem dat ik aanstip; daarom zijn ze ook overal zo hard aan het nadenken over oplossingen. Het is het schrikbeeld van een toernooidirecteur om te zien dat halverwege de middag de helft van de toppartijen al in remise (zonder veel strijd) is geëindigd. En dat gebeurt heel regelmatig, ook bij Tata Chess. Reken maar dat een stad die Tata Chess een dag op bezoek heeft het enorm vervelend vindt als er maar in een paar partijen echt een stevig gevecht plaatsvindt. En dat is echt niet allemaal de “schuld” van de spelers, maar zeker ook het gevolg van de setting (extreem goed voorbereide toppers tegen elkaar), dus die setting moet anders. Schakers die al die remises uit toptoernooien en matches o zo interessant vinden kan ik niet helemaal serieus nemen. Het grootste deel van het schaakpubliek en de media zijn vrij duidelijk: graag meer strijd, graag meer beslissingen, graag meer bloed.

Dank voor je tips, Jan Willem. Maar bij elk onderzoek geldt dat niet alleen het best mogelijke resultaat van belang is, maar ook de inspanning die het kost om dat resultaat te bereiken. Als jij het wilt doen, graag, maar ik ga niet alle toptoernooien (wat is een toptoernooi?) uitvogelen vanaf 1950 (of moet het nog verder terug?), waarbij ik alle partijen individueel moet beoordelen; of het beiden op dat moment topspelers zijn en of het remise werd, laat staan of die remise interessant is (en heb je daar een objectieve, redelijk algemeen aanvaarde maatstaf voor). Het beperken tot alleen de Hoogoventoernooien lijkt me al een gigantische klus, maar ga je gang.

Blijkbaar zijn er nog steeds sponsors te vinden voor toptoernooien en matches. Dat betekent dat er nog genoeg publiek voor is. Ik vraag me af wat jij in gedachten hebt voor de manier waarop je die wedstrijden kunt afschaffen. Als jij denkt dat het aantal sponsors afneemt, cijfers graag, en dan gewogen voor het jarenlange wanbeleid van Ilyumzhinov.

Om een dergelijk onderzoek doenlijk te houden, leek mij dat je moet kijken naar de bereidheid van topspelers om remise te spelen. Dat kun je uit hun statistieken halen, zoals ik hierboven voor alleen wereldkampioenen gedaan heb. Binnen een bepaalde periode kunnen er grote individuele verschillen te zien zijn tussen individuele spelers, maar je kunt wel het gemiddelde van spelers binnen een bepaalde periode vergelijken met spelers in andere perioden.