Die had ik even moeten controleren. Uit de berichtgeving erover valt niet duidelijk op te maken wie Grischuk inlichtte, de spelers of de arbiter. Het lijkt me achteraf inderdaad onwaarschijnlijk dat de arbiter de regel niet kende.

Volgens mij mag je tegen een arbiter alles zeggen wat je wilt; het is aan de arbiter om te bepalen of hij daar wat mee doet.

Dat kan, en er zijn arbiters die dat doen. Er zijn er helaas ook die dat niet doen.

Ook daarin voorziet het Handbook, in art. 12.7: ‘If someone observes an irregularity, he may inform only the arbiter.’

Mijn vermoeden is dat Carlsen de regel wel kende, maar niet op dezelfde manier wou winnen als waarop hij van Grischuk verloren had. Maar dat is speculatie. Ik zie er overigens, net als Grischuk, geen kwaad in. In vluggertjes is sowieso de tijd een factor waar je rekening mee moet houden. Firouzaja speelde op winst en als je dan je stukken omgooit, roep je zelf de straf over je af. Had Firouzja remise aangeboden, dan was het een ander verhaal geweest. Carlsen had na weigering bij tijdsoverschrijding van Firouzja ook dan reglementair gewonnen, maar zou zich daarna nergens meer hebben kunnen vertonen.

Nee hoor, ik reageer alleen op jouw bewering dat Firouzja de regels volgde. Er zitten grenzen aan ‘ongelukjes’.

Overigens is een van de sancties die een scheidsrechter kan opleggen, bijvoorbeeld bij de bewuste overtredingen die jij bedoelt, het verminderen van de tijd van de overtreder. Dit kan ook tijdsoverschrijding tot gevolg hebben. Dus als een speler met 10 seconden over een onreglementaire zet speelt, vervolgens in afwachting van de scheidsrechter zijn vingers in zijn oren stopt en naar het bord gaat turen, zou ik als tegenstander de wedstrijdleider daarop wijzen.

Max Euwe heeft ooit eens verhaald over dat hij zich bemoeide met Flohr-Capablanca, toen Flohr ver na de veertigste zet nog altijd in tijdnood meende te zijn en door vluggerde. Euwe verklaarde dat dat fout van hem was. Maar dat is rechtstreekse bemoeienis, los van de arbiter. Verder herinner ik me dat Kick Langeweg de arbiter waarschuwde dat in Sosonko-Torre (IBM toernooi 1973) beide koningen schaak stonden. Iets soortgelijks gebeurde bij Chandler-Timman (OHRA toernooi 1984), maar toen was het Timman zelf die zich realiseerde dat er iets fout ging. (https://www.chessgames.com/perl/chessgame?gid=1095578)

Ik beweer dat je door de regels te breken voordeel kan halen, omdat ik winst/remise met een waarschuwing (of een minuut extra voor de tegenstander) beter vind dan een nul. Oftewel, regelovertreding (valsspelen indien bewust) kan lonend zijn bij het schaken, ook na ingrijpen van de arbiter (en dat ligt aan de reglementering/arbitrage). Probeer jij het tegendeel te beweren met je reactie, Frits?