Reacties op: Bent Larsen en de Nimzowitsch-Larsen aanval

Door: Johan Hut

Johan Hut — Tue, 11 Feb 2020 20:35:08 +0000

In de jaren zestig werden ook oudere (groot)meesters uitgenodigd met dat doel. En anders dan nu, deed het er destijds niet toe dat hun rating was gezakt. Omdat je, zoals je zelf al schrijft, een bepaalde score moest halen tegen titelhouders en niet tegen een gemiddelde rating. Elo-ratings waren er immers nog niet in de jaren zestig.

Door: wimw

wimw — Tue, 11 Feb 2020 19:36:29 +0000

Ik bedoelde natuurlijk dat Bomans dat verzonnen kan hebben, maar hij kan het ook verkeerd hebben begrepen.

Door: wimw

wimw — Tue, 11 Feb 2020 19:25:42 +0000

@ Johan Hut Volgens mij is Donner heerlijk aan het fabuleren, waar hij heel sterk in was. De grootmeester- en meestertitels zijn voor het leven, maar als iemand 5 jaar lang niet speelde, dan telde die titel niet mee bij de normen, waar andere schakers aan moesten voldoen – 55% scoren tegen grootmeesters en 75% tegen meesters in zwaar bezette toernooien. Dat zal Cortlever mogelijk bewogen hebben om weer aan een toernooi mee te doen. Verder is mijn indruk dat het vroeger daardoor moeilijker was om grootmeester te worden. Tegenwoordig worden oudere grootmeesters, die nog weinig spelen, uitgenodigd voor een toernooi met als doel dat jonge schakers daar een grootmeesternorm kunnen halen.

Door: Johan Hut

Johan Hut — Tue, 11 Feb 2020 17:10:08 +0000

In antwoord op Dimitri Reinderman.

Bomans zegt ook dat een grootmeester om de vijf jaar zijn titel moet bevestigen. Dat zou in die tijd wel eens waar kunnen zijn geweest. Het gold in de jaren zestig in elk geval voor meesters. Nico Cortlever speelde na lange tijd van afwezigheid weer een toernooi, met als enige reden dat hij anders zijn meestertitel zou kwijtraken. Hij behaalde het noodzakelijke aantal punten. Ik denk dat die regel in de jaren zeventig is afgeschaft.

Door: Johan Hut

Johan Hut — Tue, 11 Feb 2020 17:07:53 +0000

In antwoord op Dimitri Reinderman.

Bomans zegt dat het oorspronkelijk de bedoeling was dat Fischer zou meedoen. Jawel, maar niet in de vierkamp. Het oorspronkelijke plan was een match Fischer-Botwinnik. Die ging niet door, na een uitgebreide briefwisseling met Fischer, waarover in een jubileumboek van 100 jaar LSG een groot verhaal staat.

Door: E

Tue, 11 Feb 2020 16:13:04 +0000

In antwoord op Dimitri Reinderman.

Goh, grappig zeg.

Door: wimw

wimw — Tue, 11 Feb 2020 14:17:19 +0000

@ Johan Hut Ik kan me voorstellen dat dat nieuwe boek tot 1977 gaat, want dat is het laatste topjaar van Larsen. Hij won in 1976 het interzonale toernooi van Biel voor o.a. Petrosian, Tal, Portisch, Smyslov, Huebner, Andersson, Geller en Sosonko. Maar hij verloor in 1977 de kandidatenmatch in Rotterdam tegen Portisch met 6,5 tegen 3,5. Die match werd ontsierd door vreselijke incidenten, zoals een hoempa orkest van het Leger des Heils, waardoor de schakers al tijdens de eerste partij naar een andere locatie moesten uitwijken. Mogelijk heeft al die onrust Larsen wat uit zijn concentratie gehaald, want hij verloor een paar partijen door blunders.

Door: wimw

wimw — Tue, 11 Feb 2020 08:30:03 +0000

De eerste zin van dit artikel heb ik aan de Nederlandse Wikipedia ontleend en die is inderdaad niet juist. Het ligt net iets anders. Daarvoor heb ik gekeken naar de partijen van Nimzowitsch in de jaren '20 van de vorige eeuw. Hij heeft in het toernooi van Kopenhagen van 1923 voor het eerst de zetten 1. Pf3. 2. b3 en 3. Lb2 gespeeld en dat wordt op de website chessgames.com ook als de Nimzowitsch-Larsen Aanval benoemd. Ik krijg de indruk dat Nimzowitsch, die ook een paar keer direct 1. b3 speelde, dit meer tot een systeem heeft ontwikkeld. Nimzowitsch emigreerde na de Eerste Wereldoorlog vanuit Letland naar Kopenhagen. Daar won hij in 1923 overtuigend dit dubbelrondig toernooi met zes schakers. In de jaren '20 van de vorige eeuw boekte hij meerdere toernooioverwinningen en was er in 1925 zelfs sprake van een WK-match tegen Capablanca. Omdat de financiering daarvan niet lukte, ging dat niet door. Met openingen zijn er altijd meerdere benamingen mogelijk. In zijn boek Ich spiele auf Sieg geeft Larsen de opening in zijn partij tegen Kavalek, die met 1. b3 begint, de naam Baby Oerang Oetan. Ik vind dan de benaming Nimzowitsch-Larsen Aanval meer recht doen aan deze beide schakers uit Denemarken.

Door: Henk Dissel

Henk Dissel — Tue, 11 Feb 2020 01:09:19 +0000

De zet 1.b3 is echt niet door Nimzowitsch geïntroduceerd. De eerste partij waarvan een complete notatie bekend is werd nota bene door 2 Nederlanders gespeeld! Van ’t Kruys – De Heer Amsterdam 1851. Berthold Suhle paste de zet in 1859 toe tegen Adolf Anderssen. Herman von Gottschall in de Anderssen biografie uit 1912 vermeldt dat 1.b3 ook Grieks werd genoemd. John Owen speelde het rond 1870 meerdere malen. O.a. tegen Blackburne en Cecil de Vere. In Drei Hundert Schachpartien van Tarrasch is als # 232 de partij Wilfried Paulsen – Tarrasch Dresden 1892 terug te vinden. Eind 19e eeuw zien we ook Maroczy en Berthold Englisch 1.b3 spelen tegen respectievelijk Charousek en Schlechter.

Volgens de MegaBase moesten we tot 1927 wachten alvorens Nimzowitsch 1.b3 speelde.

In het Deens is overigens in 2014 deel 1 verschenen van laten we het maar de complete Larsen noemen. Deel 1 telt reeds 1100 pagina’s.

Door: Wijnand Engelkes

Wijnand Engelkes — Mon, 10 Feb 2020 21:09:40 +0000

In antwoord op wimw. Dank je Wim voor je uitgebreide uitleg, "het niet aangenomen dame-offer van wit op de 18e zet" = "mogelijk dame offer op de 20e zet als zwart op de 18e zet anders had gespeeld" begrijp ik. Ik had Larsens boek even moeten raadplegen, zo vanaf het scherm zag ik dat niet.