Volgens Euwe was dit een onderonsje tussen hem en Botwinnik: Ik (Euwe) zei tegen hem (Botwinnik): “Dat is niet zo mooi, hè, dat Taimanov moeilijkheden had, toen hij Rusland binnen kwam met het Kankerpaviljoen van Solzjenitzin in zijn koffer.” Zegt Botwinnik: “Maar weet je wat veel erger is? Solzjenitzin had het boek van Taimanov over het Nimzo-Indisch in zijn koffer.”

De ene Rus op de goelag tegen de andere: Het schijnt dat Solschenizyn in de problemen is gekomen. Andere Rus: hoezo? Antwoord: hij is aangetroffen in het bezit van Taimanovs “de Nimzo-Indische verdediging”.

Overigens blijkt Kostic volgens wikipedia een kleurrijk figuur geweest te zijn: hij heeft een lange wereldreis gemaakt, en overal simultaanseances en dergelijke gegeven. In Afrika speelde hij een partij precies op de evenaar: de een aan de ene kant, de ander aan de andere. In WW2 heeft hij enige tijd in een concentratiekamp gezeten omdat hij weigerde aan Duitse toernooien deel te nemen (volgens andere bronnen omdat hij joods was). Zou eigenlijk een biografie over moeten zijn.

Dank voor de moeite, Henk. Goed te weten dat er meer zijn die aan het (ahum) Noteboom-Fritschysyndroom lijden. Binnenkort ga ik mijn schaakbibliotheek na twee jaar uit de verhuisdozen halen; dan kom ik het verhaal ongetwijfeld een keertje tegen als ik naar iets anders op zoek ben.

Heb het boek niet bij de hand, Frits maar lijkt me uit “Goldene Schachzeiten”van Milan Vidmar te komen.