Het ligt er maar helemaal aan hoe je er tegenaan kijkt. De naam Indië is op veel groter gebied geplakt dan de huidige republiek India. Zie: https://bit.ly/2VLLijW

Wat ik met mijn opmerkingen vooral wil zeggen is dat de titel ongelukkig is gekozen. Deze titel weerspiegelt de optiek van ons Westerlingen. Men had met groot gemak een andere titel kunnen kiezen zonder op gevoelige tenen te gaan staan.

Beste Michel, ik snap werkelijk niks van de discussie over de term Indiër. Voor de onafhankelijkheid in 1947 werd de term India en Indian gebruikt voor dit deel van het Britse Rijk. Ik haal Wikipedia aan:

“The British Raj (/rɑːdʒ/; from rāj, literally, “rule” in Sanskrit and Hindustani)^[2] was the rule by the British Crown on the Indian subcontinent from 1858 to 1947.^[3][4][5][6] The rule is also called Crown rule in India,^[7] or direct rule in India.^[8] The region under British control was commonly called India in contemporaneous usage, and included areas directly administered by the United Kingdom, which were collectively called British India, and areas ruled by indigenous rulers, but under British tutelage or paramountcy, called the princely states. The region as a whole was never officially referred to as the Indian Empire.^{[9][failed verification – see discussion]}

As “India”, it was a founding member of the League of Nations, a participating nation in the Summer Olympics in 1900, 1920, 1928, 1932, and 1936, and a founding member of the United Nations in San Francisco in 1945.”

Er is dus niks mis met het bijvoeglijke naamwoord Indian in de ondertitel. In 1947 werd het gebied gesplitst in twee landen: India en Pakistan. Khan woonde vanaf dat moment in Pakistan tot zijn dood in 1966. Het boek van King beslaat de periode dat Khan actief was in Europa en dan is er geen sprake van het bestaan van Pakistan. Het lijkt er nu op dat een geopolitiek conflict van de afgelopen decennia erbij wordt gehaald om Khan een Pakistaanse identiteit op te dringen die nergens door bronnen wordt ondersteund behalve hear say.

Een ander punt dat voor ons Westerlingen wellicht moeilijk invoelbaar is, is het woord ‘servant’. Wellicht vertalen wij dat gewoon met ‘bediende’. Maar de lading is echter een hele andere. Een bediende in deze landen is eerder een ondergeschikt persoon die zich moeten voegen naar de luimen van zijn ‘werkgever’ (al vraag ik me af of dat het juiste woord is).

Daarnaast lijkt het me ook logisch dat wanneer je een biografie schrijft, ook al is dat vooral over een periode dat Khan in het Westen verbleef, je contact opneemt met mensen die hem hebben gekend of meer over hem weten.

Ik kan me de kritiek dus goed indenken. In zekere zin erkend King deze kritiek deels. Als hij contact had opgenomen met zijn familie zou hij in staat zijn geweest om een evenwichtiger beeld te schetsen. Hij begint er ook zijn reactie mee “I acknowledge the sensitivities of the issues to the family and I welcome new information and insights into Sultan Khan’s life.” Kortom: erg onzorgvuldig en eigenlijk een doodzonde als je een biografie schrijft.

Graag gedaan!

Dat is duidelijk, dank je. (Ik ben niet geabonneerd op New in Chess.)

Natuurlijk blijft het lastig om een oriëntalistische blik te vermijden (ik stip dit ook al aan in mijn inleiding van de recensie: we kijken vaak met onze westerse bril naar het oosten) maar ik denk King dat wel oprecht geprobeerd heeft. King schenkt nauwelijks aandacht aan de jaren na Khan’s Europese schaakcarrière omdat dit primair een schaakbiografie is. Dat kun je hem verwijten maar dat gaat denk ik voorbij aan zijn insteek.