Bij online schaken is valsspelen erg makkelijk en het bewijzen ervan is erg lastig. Er is software die de kans dat er is valsgespeeld weergeeft, maar dat wordt bij het klassieke schaken alleen als aanwijzing gezien, niet als overtuigend bewijs. Je hebt als wedstrijdleider een ‘smoking gun’ nodig (bijvoorbeeld het gebruik van een smartphone), en die is er bij vanuit huis spelen niet. Bij roulette is het voorgekomen dat  35 keer achtereen het balletje op ‘rood’ terechtkwam. Zo is het ook best mogelijk dat je een keer een hele partij precies de zetten speelt die een sterke engine ook zou spelen.
Daarom is het niet terecht om iemand rechtstreeks te beschuldigen van vals spel als hij wat erg dicht bij de computerzetten blijft. Je kunt wel van tevoren afspreken dat iemand in zo’n geval de partij verliest. Vergelijk het met de ‘bloedwaarden’ in het wielrennen toen epogebruik nog niet onomstotelijk was vast te stellen: als die verkeerd waren, kon je tijdelijk uit competitie worden genomen zonder dat je daadwerkelijk geschorst werd vanwege dopinggebruik.
Het is dus te begrijpen dat Marcel Klein de zaak enigszins omzichtig beschrijft.