In het begin vond ik haar wat, kweenie, niet zo’n kind. Ik had dat juist wel een beetje verwacht, zoals dat bij de zussen Polgar ook beschreven werd. Tussen het ravotten door je veel oudere tegenstander mores leren.

Desalniettemin leuk, mag nog wel een vervolg komen. Hoewel ik niet in Rusland geweest ben, herken ik ook nog wel het enthousiasme van het publiek, beetje als in Rocky 4, maar vooral ook van toen ik in India was. Staande ovaties, verzoeken om interviews, publiek dat staat te dringen. Wat daar standaard is hebben we hier bijna in Wijk aan Zee in het weekend in de tijdnoodfase!

Inderdaad is de serie niet helemaal realistisch. Het lijkt inderdaad ook een sprookje. Ze hebben een vrouwelijke Bobby Fischer als personage genomen met een geromantiseerde overwinning op een moeilijke jeugd (weeshuis). Licht sluimerend doet de psychiatrie ook net als bij Fischer zijn intrede evenals verslaving en alcohol en haar band met haar (stief)moeder. Een vrouwelijke Fischer scoort, blijkt inderdaad zeker in deze tijd.

Mijn vrouw heeft weinig met schaken maar ze vond het een fantastische serie.(ik stond er in ieder geval van te kijken :-)) Voor een schaker onder de 1900, zijn de “‘schaakscenes” leuk te volgen en herkenbaar. Het klopt in ieder geval schaaktechnisch. Voor de 2000+ is het schaakgedeelte waarschijnlijk minder boeiend en moet je het van het verhaal hebben.