Als ik mij goed herinner zag ik geen scheids toen Carlsen het paard aanraakte.

Zat de scheids in zijn scheidsrechtershok?

Kijkend op zijn monitor?

Luisterend naar zijn richtmicrofoon?

Ik kan mij ook niet herinneren dat ik de scheids veel heb gezien tijdens de partijen.

Zie: Aanraken is zetten, toch? – Hilversums Schaakgenootschap (hsghilversum.nl)

Ja, Henk, maar dat gaat wat verder terug dan ik in het huidige FIDE Handbook kan vinden…

Overigens ging het bij Topalov-Kasparov (kennelijk) om een vluggertje. Dan gelden andere regels voor illegale zetten dan bij reguliere partijen.

chessgames.com/perl/chessgame?gid=1101830

In het geval van Nakamura tegen Caruana was er niets aan de hand: je mag (en mocht) de promotie in elke volgorde uitvoeren. Maar eerst de klok indrukken en dan pas de dame neerzetten (Topalov-Kasparov) levert terecht verlies op.

Bijzonder dat je het niet juist uitvoeren van de promotie flauw noemt. Voor mij is juist dat de ernstigste overtreding in dat rijtje. Als je de klok hebt ingedrukt, dan is de tegenstander aan zet en mag je nergens meer aankomen. Doe je dat wel, dus in de tijd van de tegenstander, dan is dat een ernstige vorm van hindering. Je ziet dit niet alleen bij promotie, maar veel vaker bij het rechtzetten van de stukken. Men voert dan een zet slordig uit, drukt de klok in, en zet het gespeelde stuk pas daarna op de goede plaats. Zeer storend is dat.

Wat je in je eigen tijd doet, mag je uiteraard helemaal zelf weten. Al geldt daarbij natuurlijk wel die regel: aanraken is zetten (of slaan).

Strikt genomen raakte Carlsen het paard op f6 aan. Als Nepo aan het bord had gezeten, dan zou hij Carlsen hebben kunnen verplichten een paardzet uit te voeren. Nepo koos er echter zelf voor om 90% van de tijd niet achter het bord te zitten. Een gebrek aan professionaliteit en ook een gebrek aan respect.

Beide voorbeelden zijn in die gevallen zo klaar als een klontje. Nakamura moest de koning spelen; Kasparov had de paardzet moeten spelen. Maar in deze gevallen zaten beide spelers achter het bord.

In het geval van Kasparov had de arbiter kunnen ingrijpen. Zie art. 12.1: ‘The arbiter shall see that the Laws of Chess are observed’ en art. 12.2.1 en 12.2.2: [The arbiter shall] ‘ensure fair play’ en ‘act in the best interest of the competition’. De tegenstander kan zich geïntimideerd voelen en andere spelers kunnen door het resultaat van de partij benadeeld worden. Er is één kleine complicatie: als de tegenstander daarna een zet speelt, verliest deze het recht om te claimen (art. 4.8). Of de arbiter in dat geval alsnog kan ingrijpen, blijkt niet duidelijk uit het reglement, maar ik vermoed dat deze in de meeste gevallen dan de situatie voorbij zal laten gaan.

10 maal illegale zetten bij super-GM’s, waaronder het flauwe niet juist uitvoeren van de pionpromotie.

Ook is wel duidelijk uit de filmpjes dat bij het aanraken van een stuk je heel soms opeens ziet dat de beoogde zet niet goed is. Dat is naast hinder van de tegenstander ook een reden voor de aanraken is zetten regel.

http://www.chessity.com/nl/blog/1297/Hoe_hoort_het_eigenlijk_bij_schaken