IM werd hij in 1951.

AY- gevolgd door de letter die er ongeveer uitziet als 3.

De spelling in het Russisch van onze honderdjarige begint met AB- en van de zwartspeler in de link met AY-.

Naam gaat terug op Auerbach, denk aan Auerbachs Keller in Goethes Faust, daar heb ik nog een keer gedineerd.

Arnold Aurbach was deelnemer in het koningsgambiettoernooi te Abbazia/Opatia 1912.

chessgames.com/perl/chessgame?gid=1472988&comp=1

hmcdenbosch.nl/2021/08/ecce-homo-ludens-xlvi-groeten-uit-dubna/

Ik wou hier al op reageren door te zeggen dat de Russische versie waarschijnlijk ook een transcriptie is van het Duits, maar na even zoeken vond ik dat de naam afgeleid zou zijn van ‘Auerbach’. Wellicht is dat dus de juiste schrijfwijze.

Overigens staat in de database van Van der Heijden die ik heb, uit 2010, maar één van de bovenstaande stellingen. Ofwel Van der Heijden was er toen nog niet aan toegekomen, ofwel hanteerde hij toen nog scherpere criteria. Niets ten nadele van zijn werk; het is goed om vast te leggen wie verantwoordelijk zijn voor de gemaakte stappen in de eindspeltheorie –maar dat zijn wat mij betreft niet automatisch eindspelstudies.
Een poging tot definitie van het begrip is te vinden in De Eindspelstudie van Marwitz & De Feijter (1948), al komen zij er ook niet helemaal uit. Maar een enigszins verrassend en uniek oplossingsverloop lijken ze toch wel noodzakelijk te vinden.

Ik heb warme herinneringen aan hem. Begin jaren 90 ging ik met Rob Mol voorzitter van VHS mee naar Rusland om mee te doen aan een gesloten meestertoernooi. We speelde in Rizanj een uur of 3 van Moskou. De gepensioneerde wedstrijdleider was een aardige man en bleek niemand minder dan Yuri Averbach, de oud-wereldtopper. Op de rustdag gingen we bij een afgelegen meer zwemmen. Yuri keek over het grote meer naar de overkant een kilometer verderop en zei tegen Rob Mol en mij: “shall we swim to the other side?”. Voor ik het wist zwom hij weg met mij en Mol erachter aan. Zijn snelheid was hoog en ik kon hem maar net bijbenen. Na 100 meter keek ik achterom en zag Mol met badmuts en rood hoofd proberen mee te komen. Na 200 meter keek ik nog eens om. Ik zag de achterkant van de badmuts. “Shit Mol gaat terug”. Na erg lang zwemmen stond Yuri me aan de andere kant vriendelijk lachend op te wachten. Een zeventiger die een twintiger alle hoeken van het meer liet zien. Yuri vertelde doodleuk dat hij 3 keer per week een kilometer zwom. Tsja wat wil je dan? Richard zou natuurlijk Richard niet zijn als dit verhaal niet een mooi einde kreeg. Toen we terug zwommen bleef ik in het kielzog van Yuri. Tot de laatste 50 meter. Ik perste er een borstcrawl uit, zwom hem voorbij en klom snel op de steiger. Daar pakte ik onze handdoeken en liep snel weer terug naar het trappetje. “Hey Mr. Averbach, do I need to give you a hand? I have your towel”. Toch nog een GM verslagen dat toernooi en wat voor 1 dacht ik.