Het staat allemaal in het FIDE Handbook, art. 4.2-4.4: ‘if the player having the move…‘ Als je dus niet aan zet bent, heeft het aanraken van stukķen geen betekenis, behalve dat het als hinderen van de tegenstander zou kunnen worden gezien. Als dat één keer gebeurt, onmiddellijk na het indrukken van de klok, zou je je kunnen afvragen of het protesteren bij de wedstrijdleider niet veel meer hinder oplevert dan de overtreding zelf; voor jezelf, maar ook voor je tegenstander. Als iemand er een gewoonte van maakt, vermoed ik dat een wedstrijdleider in eerste instantie de tegenstander vriendelijk zal vragen om dat niet meer te doen. Een zenuwwtrekje moet je niet gelijk gaan bestraffen. Bij herhaling zal vermoedelijk een waarschuwing volgen, en pas daarna zwaardere middelen.

Is hij dan verplicht om na mijn tegenzet, bijvoorbeeld Pb8-c6, een zet met het paard op f3 te spelen? Dat stuk heeft hij immers aangeraakt.

Deze situatie kom ik in de praktijk vaak tegen. Je ziet het overal. Ook iemand als Nakamura doet het vaak, zoals in allerlei filmpjes op YouTube is te zien.

De KNVB heeft inmiddels laten weten dat men het geen penalty vond en dat de scheidsrechter het dus niet goed had gezien…

Zaken als niet-speelbare stukken expres aanraken vallen potentieel onder ‘hinderen van de tegenstander’, met de gebruikelijke mogelijkheden (waarschuwing, tijdstraf, partijverlies etc)

Het lijkt erop dat dat per denksport verschillend wordt ervaren. Bij Shogi bijvoorbeeld spelen veel spelers met de stukken die nog op het bord gedropt kunnen worden voordat ze -een andere- zet doen.