Zie de uitzending van Polgar en Gustafsson. Ze deden diverse pogingen voor wit waarbij zwart weliswaar remise hield, maar zeker waren ze er niet van.

Dan zou ik erg graag van jou, als grootmeester, weten ten eerste waar Ding kansrijker had kunnen spelen en ten tweede waarom jij denkt dat Caruana een pion weggeeft terwijl hij een ‘eenvoudige remise’ had.

Overigens ben ik uiteindelijk niet degene die beweert dat ‘Ding geen winstkansen had’. Ik zie alleen nergens in commentaren hoe hij die had kunnen krijgen, dus (als relatief onwetende en omdat ik het zelf ook niet zie) volg ik dat!

Met uitspraken als “dat Ding geen winstkansen had” moet je ook oppassen Frits. Ik ben het er in ieder geval niet mee eens.

Beste Michel,

Bedankt voor je reactie en je toegevoegde varianten, die ik niet bestrijd. Waar het mij om gaat (net als bij mijn commentaar op het artikel van Michaël van Liempt) is dat je op moet passen met kwalificaties als ‘die zet is onnauwkeurig’ of het uitdelen van vraagtekens als het overduidelijk is dat een topgrootmeester weet wat hij doet: in het ene geval omdat het verlies van een pion echt niet overzien is; in het andere geval omdat het om de eerste, volkomen logische tegenzet gaat na een spectaculair nieuwtje, die in de huisanalyse echt niet gemist is. Schrijven dat je een zet niet begrijpt is geen schande. Ik heb in beide gevallen een mogelijke verklaring voor de gespeelde zetten gegeven – waar natuurlijk van alles tegen in te brengen is. Maar misschien leidt dat ertoe dat ook andere geïnteresseerden wat diepgaander naar de stellingen gaan kijken.

Beste Frits,

Bedankt voor je reactie. Ik heb overigens niet geschreven dat Caruana het nemen op b6 over het hoofd heeft gezien. Ik gaf slechts aan dat het onnauwkeurig is. Ik heb nog wat varianten toegevoegd waaruit blijkt dat zwart na 17. … Dd7 totaal geen probleem heeft om het evenwicht te handhaven.

In het Hoogovens schaaktoernooi van 1977 stond Hans Böhm in zijn partij tegen Lubosh Kavalek (https://www.chessgames.com/perl/chessgame?gid=1409541) op het punt om op te geven. De Amerikaan zei “Please, let me mate you” en Böhm stemde daarmee in. In het toernooiboek is een prachtige beschouwing van Böhm over deze partij te vinden.