Reacties op: Recensie: The Anti-Sicilian Bible

Door: Wim Weehuizen

Wim Weehuizen — Mon, 21 Nov 2022 10:07:40 +0000

In principe heb je gelijk: Larsen speelde veel meer met zwart het Siciliaans dan met wit. En dat citaat van Larsen dat aangehaald wordt, vindt daarin bevestiging. Maar toch week Larsen wel eens vaker af van zijn principes. Zoals in het Interzonale toernooi van Sousse van 1967, dat hij met 1,5 punt voorsprong won met 15,5 uit 22. Tegen Stein speelde hij wel degelijk 3. d4 en hij won die partij. Maar deze partij en die tegen Petrosian zijn dus tegen zijn principes in gespeeld.

Bent Larsen vs Leonid Stein (1967) (chessgames.com)

Door: Peter Huisman

Peter Huisman — Mon, 21 Nov 2022 08:10:57 +0000

In antwoord op Wim Weehuizen.

Volgens mij was Bent Larsen met wit zelfs helemaal niet zo een 1 e2-e4 speler. Met zwart speelde hij tegen 1 e2-e4 echter wel geregeld Siciliaans. Daarmee zet hij zijn eigen stelling over centrumpionnen, aangehaald door Wijnand Engelkes, behoorlijk kracht bij. Van zo een uiterst principieel man als Larsen konden we ook nauwelijks anders verwachten.

Door: Wim Weehuizen

Wim Weehuizen — Sun, 20 Nov 2022 21:57:24 +0000

Ik heb een database geraadpleegd en Larsen heeft toch vrij weinig met wit het Gesloten Siciliaans of de Rossolimo gespeeld. En hoewel hij met wit niet zoveel het Siciliaans speelde, deed het dat toch ook met 3. d4, zoals in 1966 tegen de toenmalige wereldkampioen Petrosian. Een partij die hij in een vlotte aanvalsstijl won.

Bent Larsen vs Tigran V Petrosian (1966) A Game of Shadows (chessgames.com)

Door: Michel Hoetmer

Michel Hoetmer — Sun, 20 Nov 2022 20:35:00 +0000

In antwoord op Wijnand Engelkes. Beste Wijnand, daar heb je natuurlijk een punt met je bewering dat elke zet na 1.e4 c5 feitelijk een anti-Siciliaan is. Ik durf de grote Bent Larsen uiteraard ook niet tegen te spreken!

Door: Wijnand Engelkes

Wijnand Engelkes — Sun, 20 Nov 2022 12:08:42 +0000

Anti betekent “tegen”, dus in feite is élke zet na 1. e4 c5 een anti-Siciliaan. Of een Siciliaan.

Ik denk dat degenen die met Zwart Siciliaans spelen graag voor de rest van de wereld willen bepalen dat alleen Pf3 + d4 “normaal” is en de rest “anti”.

Quote van Bent Larsen, topspeler uit de jaren 60 in “How to open a chess game”:

“Almost everyone plays 3 d4. But isn’t that a positional error? I am not joking. I like my centre pawns, and I like a QP better than a QBP! I know that sometimes White sacrifices a knight on d5 or e6 and smashes Black before he can castle, but in those games where this has been done, haven’t improvements always been found for Black afterward? Well then, isn’t 3 d4 something like a cheap trap? I know it can be combined with purely strategical ideas, but I find it easier to discuss strategy when I have an extra centre pawn!”

Door: Michel Hoetmer

Michel Hoetmer — Sat, 19 Nov 2022 09:49:57 +0000

Met wit heb ik slechts één ervaring: een trainingspartij tegen Eduard Spanjaard. Ik moest en zou de Svesnikov tegen hem spelen. Daar wist ik dus helemaal niets van af. Het duurde dan ook niet lang tot ik tegen een troosteloze stelling aankeek. Maar op wonderbaarlijke wijze lukte het me om hem te neppen (in zijn jargon “te krenkfnuiken” en met remise weg te komen.

Voor mij als trouwe Siciliaanse speler, aanvankelijk de draak, nu wat anders, is de scheidslijn heel eenvoudig: alles wat geen open Siciliaan is, is een anti-Siciliaan. Dus ook het gesloten Siciliaans. Toegegeven: het karakter van deze anti-Sicilianen verschilt nogal. Dus is het wel verstandig alles op een hoop te gooien?

Door: Wim Weehuizen

Wim Weehuizen — Fri, 18 Nov 2022 18:02:57 +0000

Ik vond het Siciliaans zowel met wit als met zwart lastig te spelen. In 1968 speelde Spassky in de kandidatenmatches met wit het Gesloten Siciliaans en won er in de kwart finale drie partijen mee tegen Geller en in de halve finale twee partijen tegen Larsen. In 1969 versloeg Spassky in de WK match Petrosian en werd wereldkampioen. Voor mij was dat reden om met wit over te stappen op het Gesloten Siciilaans en met zwart voor het Spaans te kiezen. In bovenstaand boek wordt het gesloten Siciliaans gerangschikt onder de Anti-Sicilian, maar zo heb ik dat toen niet ervaren.