Overduidelijk verzonnen. En/of gechatGPT’ed:

Maar eh dat geeft niet. Dope-brieven zijn top!

Dank!

http://schaken.ledigerf.net/misc/Een-eindspel–Ree-NRC.pdf

Ik heb de laatste van Ree gemist. Kan die laatste column hier gedeeld worden?!

Verder denk ik dat we over pakweg een half jaar tot een jaar de columns van Ree en ook Ligterink wel vergeten zijn, want per slot van rekening gaan die dingen in ons brein nu eenmaal zo. Wie bijvoorbeeld weet nog dat een zekere Donner voor NRC Handelsblad schreef? Vraag dat maar eens aan de huidige generatie im’s en gm’s, en ze kijken je allemaal met verbaasde blikken aan…

Dit is nu eenmaal hoe dit soort ‘ontwikkelingen’ werken. Neemt niet weg dat het buitengewoon jammer is. Ik had nog wel een jaartje of 10 Ree willen volgen. Maar goed, dan maar over een jaartje of 10 op bedevaart naar Pere la Chaise, want daar schijnen de allergrootsten der aarde heen te gaan.

En tot die tijd dan maar de Bohmen van deze wereld lezen. Maar die zit achter een betaalmuur, dus dat is of een meer dan geweldige column, of weer een geheel ander verdienmodel.

Moedig voorwaarts allen!

Maar gelukkig zijn er nog wat protesten te horen in de ingezonden-brievenrubriek!

Joost Prinsen schrijft: “een krant die voor berichtgeving op welk gebied dan ook naar internet verwijst, is bezig zijn eigen kuil te graven”.

En Adriaan van Dis: “Dagelijks nieuws is overal te vinden maar een Ree in de krant is een zeldzaamheid”.

Het is ook een menselijke tragedie, laten we dat niet vergeten. Hun rubrieken hadden niets aan glans verloren; beiden waren graag door gegaan.

Maar naast bezuinigende redacties en torenhoge papierprijzen speelt er nog een veel groter, onderliggend probleem bij deze columns. Gert Ligterink is namelijk al een goede zeventiger en Hans Ree wordt over anderhalf jaar al tachtig. Om een illustratie te geven: begin jaren ’80 toen mijn vader een abonnement nam op de Computable stond daarin al wekelijks de schaakcolumn van… Hans Ree.

Hoewel ik hoop dat beide heren nog vele jaren in goede gezondheid mogen leven, geeft dat aan hoe weinig doorstroming er is geweest bij deze columns en hoe afhankelijk de kranten zijn geweest van deze meesterlijke vertellers en analisten. Ik kan me dus voorstellen dat de kranten hoe dan ook over een aantal jaren een potentieel probleem hadden gehad met hun schaakrubriek.

Ik zou daarom graag willen dat er een aantal IM’s of GM’s zouden opstaan met een vlotte pen en een encyclopedische kennis om langzaam maar zeker de traditie van de goede schaakcolumn over te nemen. Zodat lezers over 15 jaar ook kunnen genieten van messcherpe analyses en anekdotes over legendarische partijen. Ook in de huidige tijd bieden de toernooien daarvoor stof genoeg.

Het zal best zijn dat de papieren krant vooral door ouderen wordt gelezen. Vraag is dan wat je met die conclusie doet. Als je blijft proberen toch een papieren krant in de lucht te houden, kun je beter rekening houden met je lezers lijkt me, en niet aankomen met grote lifestyle-katernen die vooral op dertigers zijn gericht.

Het Concertgebouw zit vol met voornamelijk ouderen. Voor sommigen is dat een reden om die tent dan maar te sluiten. Ze vergeten dat de jongeren van nu, het publiek zijn dat over dertig jaar in het Concertgebouw zit en naar klassieke muziek luistert.

Ja, ik ga mijn papieren abonnement op NRC ook heroverwegen.