Ben het met je eens, Jan Jaap. Vandaag nog naar de krant gemaild en contact gehad met Rob. Was blij met de kritiek. Hij heeft Catalaans nu uit het online bericht gehaald

Of hij nou h3 of H3 opschrijft zal voor een niet-schaker niet uitmaken. Maar als hij dan ook nog onzin opschrijft zoals dat Ding tweede werd op het kandidatentoernooi omdat de concurrentie niet gemotiveerd was (hij heeft waarschijnlijk wat rondgevraagd maar de informatie niet goed begrepen), dan vraag ik me af of dat een incident is of iets wat geregeld voorkomt in artikelen van hem/de krant.

Volgens mij werd de Queens Gambit juist geroemd om de details. Mede door deskundige adviseurs als Kasparov en Pandolfini… Of heb je het over dingen die totaal niets met schaken te maken hebben in die serie?!

Maar als de schaakrubriek er eigenlijk is voor de buitenwereld (de niet-clubschaker), dan is het m.i. minder van belang dat elk woordje klopt. Zo’n rubriek moet vooral intrigeren, nieuwsgierig maken, zodat de lezer de grote stap naar een schaakclub zet. Ik vermoed dat opwarmnoedels daar meer aan doen dan de exacte volgorde van het Catalaans.

Overigens wil ik niets kwaads zeggen over ‘echte’ schaakschrijvers als Ligterink: zo’n diagram met rare poppetjes maakt misschien ook wel nieuwsgierig. Maar in mijn ogen is het niet meteen slecht als een buitenstaander over schaken schrijft. Vergelijk de serie Queens Gambit die veel mensen aan het schaken heeft gebracht; dan ga ik niet mopperen over details.

Sorry mensen, daar ben ik weer.  Beste Wim, t.a.v. je vet gedrukte opmerking: laat ik het erop houden dat dat niet uitsluitend de schaakverslaggeving betreft. Bij het NK’89 was er een (niet te achterhalen) NRC-verslaggever die het fraaie artikel ‘Raadselachtige schaker op bergschoenen’ wist te produceren. De titel zegt genoeg, lezen hoeft niet meer. Zo bezien doet Rob Gollin het nog niet zo slecht, naast wielrennen, kunstpagina’s en een eerder interview met Timman. “Rob, doe jij die WK-match erbij?”. Dit is de nieuwe realiteit in een wereld van kostenbesparing. En zet daar Hugo de Jonge eens naast: van onderwijzer aan een christelijke basisschool tot OC&W (vooruit, dat kan nog), tot VWS en nu dan Volkshuisvesting.  En Carlsen inmiddels aan de pokertafel (“hoe moeilijk kan het zijn?”). Verwarrende tijden.

Dat Jeroen van der Veer wordt verward met Jeroen van den Berg is natuurlijk uitermate sullig, maar ik vind het persoonlijk erger dat een recensent in de laatste zaterdagbijlage (boeken p.8) van de Volkskrant beweert dat Otto von Bismarck in 1871 keizer van Duitsland werd.