Overigens had vorig jaar Onno Elgersma genoeg aan een een nederlaag tegen 2350 of hoger. En Passant stelde echter niet bijv. Friso Nijboer tegen Onno op, zodat zijn norm al zeker zou zijn. Onno moest echter tegen iemand van 2320, waardoor hij nog hard moest werken en remise moest maken voor zijn norm

Uiteraard wisten wij van de normkansen van Kambiz (en Roger). Beide spelers hadden een bepaald niveau nodig en dat hebben ze gekregen, zodat hun kansen intact blijven en ze inderdaad niet stuklopen op formaliteiten. Dat vind ik een bepaald niveau van behulpzaamheid waarin wij graag meedenken – zie ook bijvoorbeeld het vooruitspelen van Limburger Braun die een grootmeester nodig had tegen ons- https://kennemercombinatie.nl/2023/03/15/limburg-zuid-oost-en-west-thuis-schaak-je-op-je-best/

Nadat we aan die ‘morele verplichting’ voldaan hebben, is mijn belangrijkste prioriteit het maximaliseren van onze winstkansen. Zo kwam ik op deze opstelling. Dat geeft Kambiz (en Roger) een kans hun norm te maken, terwijl wij ook gewoon 3e of zelfs 2e willen worden. Fair game, lijkt me!

Volgens mij had Herman Grooten een paar seizoenen geleden voor een norm nog “een resultaat tegen een tegenstander met een hoge rating” nodig, en kon hij gepaard worden tegen Jan Timman. Het lijkt me niet waarschijnlijk dat de paring/bordvolgorde volkomen toevallig tot stand kwam. Dat is wat mij betreft ook geen bezwaar. Het wordt pas een probleem als de tegenstander opzettelijk mee werkt aan het resultaat, maar dat was hier niet het geval: Timman deed zijn sportieve plicht (en won).

Ook het in de laatste ronde laten debuteren van sterke spelers maken een clubcompetitie niet mooier.

Er is geen enkele morele verplichting (niet mijn woorden) om elkaar te helpen. Ik weet niet welke afspraken er gemaakt zijn tussen Charlois en Kennemer. Dat zijn ook mijn zaken niet.

Ik heb geen ervaring met de mores betreffende het halen van normen, dus ben ik wellicht niet de juiste persoon om hierop te reageren. Maar dit lijkt me een nogal merkwaardige reactie: bestaat er een morele verplichting om elkaar aan normen te helpen? En ik zou haast zeggen: moet daar dan niet een passende vergoeding tegenover staan…? Ik kan me voorstellen dat je indien nodig voor een norm een speler met titel aan het betreffende bord zet, maar impliceren dat je er maar een zwakkere speler neer hoort te zetten, wat is dat voor onzin?

Toch een vraagje: als Kambiz Sekander aan remise genoeg had om een IM-norm te halen, was het dan niet mogelijk om op bord 1 een meer haalbare kaart op te stellen? Of wisten jullie vooraf niet dat een IM-norm mogelijk was voor hem?

Overigens heb ik al twee keer een beleefdheidshalfje gescoord, net als Friso dus. Wie biedt er meer?