Dit klopt. Miles schreef voor NIC een soort dagboek over zijn belevenissen tijdens dat Interpolistoernooi. “O, doctor Miles, ik zie dat het alweer erg goed met u gaat!” merkte Ljubojevic op toen hij Miles in het restaurant zag zitten. De robber bridge was met Ljubojevic (!) en Kortchnoi, waarbij Miles niet meer wist hoe hij zitten moest en een vervanger zocht. Ik meen dat Ligterink hem uiteindelijk uit zijn ellende verloste.
Miles en Ljubojevic zijn nog wel even mee zoet geweest met deze affaire. Toen Ljubojevic in de zomer van 1986 (een klein jaar later) het OHRA-toernooi won, had NIC nog een groot interview met hem, waarin hem onder meer werd gevraagd hier nog eens op terug te kijken. Hij was er van overtuigd dat Miles komedie speelde. Op zijn beurt nam Miles hem dit weer zeer kwalijk.

Huebner maakte bezwaar tegen het spelen tegen een Miles op een massagetafel omdat hij daardoor te zeer afgeleid zou worden. Ze kwamen overeen om een korte remise te spelen. Een official vroeg of ze een normale partij konden spelen. Nee, dat zat er niet in. In de analyse van Miles vroeg deze zich af hoe hij 1 d4 f6 en 2…g5 zou beantwoorden: Dh5 en een j’adoube? De partij was uiteindelijk: 1 d4 e5 2 dxe5 Dh4 3 Pf3 Da4 4 Pc3 Da5 5 e4 remise. Een mooie hieroglief.

(Zou allemaal moeten staan in een New in Chess magazine uit 1985 waarin Miles verslag doet van het toernooi. Ik kan het niet meer vinden, tijdens een verhuizing waarschijnlijk weggegooid…)