Dank voor uw reactie. Een jaarlijks WK zou nog mooier zijn, maar dan moeten we wel iets comprimeren in de structuur. Ik zat te denken aan een WK-match in de even jaren en een WK-toernooi in de oneven jaren, waarbij de match wordt gespeeld tussen de winnaar (en dus titelhouder) en de nummer twee (runner-up) van het toernooi van het jaar ervoor. Het is ook niet gek om beide al een plek te geven in het toernooi dat daar weer op volgt. Daar komen dan nog zes spelers bij.
In beide formats heb je geen kandidatentoernooi meer nodig, maar je moet wel ergens in de kalender de drie kwalificatiemogelijkheden weten te plaatsen. Alles in het oneven jaar en dan in november het toernooi wordt wel erg druk. Misschien zou een Grand Prix cyclus in Q2 van het even jaar (daarvoor!) kunnen, omdat beide combattanten van de match die gerust kunnen skippen. De Olympiade kan dan in Q3 (juli/augustus) en de WK-match in november. Het oneven jaar erop in Q2 de World Cup, in Q3 de Grand Swiss en in november het WK-toernooi!

Een schaakwereldkampioen heeft het relatief eenvoudiger als hij eenmaal de hoogste troon heeft bereikt. Hij kan daar rustig afwachten hoe de kandidaten elkaar afmatten. En hij hoeft dan slechts niet te verliezen van de winnaar van het kandidatentoernooi. Het was Carlsen die zich juist beklaagde over dit systeem, omdat hij als regerend wereldkampioen niet mee mocht doen aan een voor hem interessant toernooi, namelijk het kandidatentoernooi!