Reacties op: Schaken met de ‘gekjes’

Door: renzoverwer

renzoverwer — Sun, 17 Mar 2024 10:15:53 +0000

En, Peter Huisman, hier viel het gesprek stil, mss las je het niet meer. En ik ben zo benieuwd of je verhaal klopt. De feiten zeg maar. Zie vorige reacties.

Door: Ronny Diels

Ronny Diels — Wed, 13 Mar 2024 13:54:46 +0000

In antwoord op Nepje.

Wat een respectloze column.

Wat valt mij dit tegen van deze schaaksite.

Ik ben weer weg hier.

Door: renzoverwer

renzoverwer — Fri, 16 Feb 2024 15:55:38 +0000

Er is nl, Peter, iets vreemds aan je verhaal, waardoor mijn broodje aap-alarm zwaar geactiveerd wordt:

Patienten praten in klinieken namelijk met personeel, weet ik. Roddelen.

Dus dan wordt de dag een – enkele weken-tegenstelling totaal ongeloofwaardig.

ik ken de gevallen Nellie Bly….

En Jantine van Aschs, las haar boek.

Groeten, nogmaals.

Door: renzoverwer

renzoverwer — Fri, 16 Feb 2024 15:45:56 +0000

Peter, dank. Mooi verhaal. Vaak gehoord. Om even lastig en concreet te zijn:

Welke journalisten waren dat? Welke inrichting, welk medium, waar gepubliceerd of uitgezonden?

Aangezien t om iets publicitairs gaat, moet het een fluitje van een cent zijn…dit te weten te komen. En

Hoor het graag. Groeten R

Door: Peter Huisman

Peter Huisman — Wed, 14 Feb 2024 08:53:04 +0000

Je ziet vaak dat mensen die een column (willen) schrijven zich vertillen aan de misvatting dat het stukje hoe dan ook “prikkelend” moet zijn, “anders is het niet geslaagd”. Net als “de mensen moeten het erover hebben”. Of dat iemand met een column niet meer dan een mening wil ventileren. Die veronderstellingen leveren vervolgens een stukje op die sommige lezers kunnen waarderen, en andere lezers weer niet. Ik kom nog wel eens iets tegen waarvan ik me niet kan voorstellen dat het serieus bedoeld was, maar dat ik een geestig bedoeld element niet kan ontdekken. Dan blijkt achteraf dat de schrijver met het gedebiteerde wel degelijk serieus was. Soms zitten schrijver en lezer nu eenmaal op een verschillende golflengte.

Voor de liefhebber nog een klassieker uit de geestelijke gezondheidszorg: Lang, lang geleden deden onderzoeksjournalisten een proef door zichzelf als psychiatrisch patiënt undercover in te kwartieren in een ggz-instelling in Nederland. Slechts een enkele beslissingsbevoegde was hiervan op de hoogte en had ook fiat gegeven. Doel was niet het voor schut zetten van hardwerkende behandelaars, maar “hoe lang duurt het voor zoiets duidelijk wordt”. Na weken had geen enkele zorgverlener (psychiater/medisch specialist, arts, verpleegkundige, psycholoog) ook maar iets in de gaten. Echter, vanaf dag één was er een groep mensen die meteen door had “Hier klopt iets niet…” En dat waren de psychiatrische patiënten!

Door: sake jan de boer

sake jan de boer — Tue, 13 Feb 2024 16:03:20 +0000

Het ging mij niet zozeer om het woord 'patiënt' (dat was vooral een bruggetje), maar veeleer om het disrespect dat uit het verhaal spreekt; lees het understatement in mijn eerste reactie. En vervolgens dat er totaal niks positiefs aan het verhaal is, integendeel.

Even een zijweg: misschien dat er een enkele lezer is (hoewel iedereen hier ondertussen misschien inderdaad al wel is afgehaakt), die mij voor de voeten zou willen werpen dat ik mij hier onlangs zelf met weinig respect uitgelaten heb over vrouwen in het schaak. (Dat verwijt zou overigens onjuist zijn. In een discussie rondom het - ogenschijnlijke? - verschil in schaakprestaties tussen mannen en vrouwen voerde ik slechts andere dan de gangbare redenen aan die dit - nogmaals ogenschijnlijke? - verschil mogelijkerwijs zouden kunnen doen verklaren).

Waarom ik dit er er bijhaal? Nu, hierom: het disrespect in het onderhavig artikel blijkt (voor hen die het nog niet zagen) als we van de manspersoon een vrouwspersoon maken:

In de hoop mijn tegenstandster eindelijk eens tot opgave te bewegen ratste ik platvloers wat boertjes. Mijn opponente wist echter van geen ophouden. Uiteindelijk deed zij haar laatste boertje in de aanbieding, nadat haar paard zich al eerder voor een dodelijke vrijpion had moeten opofferen, en riep uit: “remies, remies!”. Ze had vermoedelijk van pat gehoord, maar dat was dan duidelijk een kwestie van de klok en de klepel gebleven. Ze bleef maar roepen “remies, remies!”. Toen nam ik het heft in handen en liet enigszins geïrriteerd zien waarom het geen ’remies’ was. Ik weet niet of het bij het meisje is binnengekomen. Het was al met al later geworden dan in mijn bedoeling lag, ik nam snel afscheid en ging.‘

Afgesproken: case closed.

Door: Nepje

Nepje — Tue, 13 Feb 2024 14:30:49 +0000

Een laatste opmerking en dan stop ik met dit gezeur. De ggz-psycholoog heeft het in haar contacten over patiënten. Niet over cliënten. Iemand in een ggz-instelling heeft doorgaans een gezondheidsprobleem, de bovenkamer maakt tenslotte deel uit van je lichaam. De huisarts heeft het bijvoorbeeld ook niet over cliënten, de mijne tenminste niet. Sake Jan is m.i. een ietsepietsie overgevoelig. Case closed.

Door: sake jan de boer

sake jan de boer — Tue, 13 Feb 2024 12:58:49 +0000

Ik kreeg ook een reactie van iemand over je artikel: 'Een vreemd stuk, zowel qua benamingen steeds, maar ook totaal zonder pointe en beetje narrig'. Dan nog even een alinea eruit: 'In de hoop mijn tegenstander eindelijk eens tot opgave te bewegen ratste ik platvloers wat boertjes. Mijn opponent wist echter van geen ophouden. Uiteindelijk deed hij zijn laatste boertje in de aanbieding, nadat zijn paard zich al eerder voor een dodelijke vrijpion had moeten opofferen, en riep uit: “remies, remies!”. Hij had vermoedelijk van pat gehoord, maar dat was dan duidelijk een kwestie van de klok en de klepel gebleven. Hij bleef maar roepen “remies, remies!”. Toen nam ik het heft in handen en liet enigszins geïrriteerd zien waarom het geen ’remies’ was. Ik weet niet of het bij de Iraniër is binnengekomen. Het was al met al later geworden dan in mijn bedoeling lag, ik nam snel afscheid en ging.' Misschien dat de ggz-psycholoog nog even kan uitleggen wat hier positief en respectvol aan is? Ik ben erg benieuwd. (Voor de lezer die niet weet waarover dit gaat: de tegenstander betreft hier een bewoner van een ggz-instelling.)

Door: Nepje

Nepje — Tue, 13 Feb 2024 12:14:53 +0000

Speciaal voor Sake Jan: de in het stukje genoemde ggz-psycholoog heeft mijn stukje gelezen. Zij vond het een positief stuk. Waarvan akte.

Door: Frits Fritschy

Frits Fritschy — Sat, 10 Feb 2024 12:24:16 +0000

Eind jaren zeventig was er de Gekkenkrant, een krant voor en door mensen in een psychiatrische inrichting. 'Gekken' werd als geuzennaam gezien. Na een paar afleveringen werd de naam na lange discussie veranderd in "Gekken"krant, omdat niet iedere inrichtingsbewoner zich in die naam kon herkennen. 'Gekjes' kan (in plaats van een geuzennaam) een soort koosnaam zijn, maar het lijkt me niet juist mensen met een zware depressie, autisme of schizofrenie, in tijdelijke of permanente vorm, op één hoop te gooien. Ik neem aan dat het in dit geval een koosnaam is, maar ook hier zou je je af kunnen vragen wat de aldus aangeduide mensen daarvan vinden.