Pipo: uitstekende humor van die gasten. Oei, dat klinkt wel heel slecht, haha.

O ja, de overdrijving!

Herman: een gouden gast, die man (maar geen hotelgast) – en zo moet het!

Premiere Classe is ongeveer het meest budget van de budgethotels. In Bethune, waar elk jaar rond kerst ook een schaaktoernooi is, staat ook een Premiere Classe. Veel Nederlandse schakers hebben daar al verzucht dat ze nog beter in een tentje op de plaatselijk rotonde hadden kunnen slapen.

Ik sluit me aan bij Michel, die zelf overigens ook fraaie bijdragen (Goed of fout?) op Schaaksite dropt! Eerst een uitgebreid zeer persoonlijk verhaal, en daarna in vogelvlucht door de partijen. Veel dank, Herman!

Bij deze zinnen:

‘Het hotel had één persoon die de ruimte beneden bemande. Deze man was misschien de eigenaar, receptionist, bediende voor het ontbijt en tegelijkertijd conciërge en technicus tegelijk.’,

moest ik even grinniken, maar ik had ook wat hardere gedachten:

Want, nog niet heel lang geleden, werkte ook ik in een hotel. Hier schreef ik over: https://renzoverwer.wordpress.com/2023/03/19/nachtwerk/  (er komt een bietje schaken in voor).

Oh …. ook ik was al die functienamen in het stuk van Herman tegelijk – maar zeker geen eigenaar.

Geregeld wordt daar dan een wat wonderlijke opmerking over geplaatst.

Dat heeft mij altijd enorm verbaasd.

Een werkgever is namelijk in onze maatschappij geen filantroop of iets dergelijks die maar eindeloos mensen in dienst kan nemen. Dan gaat je bedrijf namelijk: KAPOT.

Het eenvoudige woord ‘GELD’ schiet mij (ik ben nooit werkgever geweest, maar wel iemand die zich een tikkie kan inleven) dan te binnen.

Je opmerking erover was ongetwijfeld totaal niet pejoratief bedoeld, maar ik moest nav je opm. wel even wat kwijt. 😉 Omdat ik dit soort dingen best vaak hoor en omdat ik graag vertel en uitleg.

Ben benieuwd naar de volgende herinneringen, Herman.

Uit jouw stuk:

‘Maar als je ziet hoe diep je moet gaan in sommige partijen voor een resultaat, hoeveel bloed, zweet en tranen het kost om partijen naar je hand te zetten, blijkt dat toch misschien het tragische lot van de schaker, in het bijzonder de prijsjager.’

Waar. Op elk niveau. Het zal de tragiek en tegelijk ook het mooie van het spel, en van alle sporten en alle winsten zijn, denk ik. Het overwinnen van de ander en/of jezelf.