13.Pd2, 13.Lxc8 Dxc8 14.Pd2 (of 14.cxb4 fxg5 15.Te3) en 13.cxb4 fxg5 14.Lxc8 Dxc8 15.Te3 zijn gelijkwaardig.

Als antwoord op 7… Pf6-h5! is er behalve 8.Dd2 een volgens de computer eveneens gelijkspel opleverend alternatief, te weten:
8.Lg5 f6 9.Le2 Pg3 10.Lxg4 Lb4+ 11.c3 o-o 12.Th3 Pxe4 13.Pd2! Pxg5 14.hxg5 fxe5 15.Lxc8 Dxc8 16.Db3 met de mogelijke zetverwisselingen 9… Lb4+, 12.Lxc8 en 13.Lxc8, ook nog (uiteindelijk zwakker?) alternatief 9.Lb5+ c6 10.Le2.
Probeer dat als mens maar eens op eigen kracht te ontrafelen!

7… Pf6-h5 zou de correcte zet zijn, in de beslissende partij van de winterwedstrijd 1890/91 van de Berliner Schachgesellschaft verloor de 19-jarige Carl Walbrodt daarmee tegen Horatio Caro, hij deed op 8.Dd2 Le7. Ik heb één andere partij met 7… Ph5 gevonden, namelijk in players.chessbase.com/ecogamesreplayer/Schubert_Steffen_240?iswhite=False met de “juiste” zet 8… f6 (zijn oudste zwartpartij tegen het Kieseritzky-gambiet C39 tegen Christian Jordan). De juiste witte zet ware dan 9.Pc3 geweest en dan het juiste antwoord 9… Lg7.

De Evening Star van de voorlaatste Kibitzer beweert dat 12.o-o de juiste zet ware geweest, terwijl rokade of meteen Lxf7+ bij correcte voortzetting op zetverwisseling neerkomen.