Een ander nadeel van een 100% vaste volgorde is dat je als teamleider niet meer veel kunt sturen in de zwart/wit verhouding van de spelers. Afhankelijk van welke spelers er wanneer wel of niet spelen kan je op een lager bord zomaar 5 keer zwart en 1 keer wit hebben in een teamtoernooi (ik lees hier voor uit eigen werk 🙂 )

Nogmaals, ik snap best dat het af en toe niet lukt om een volledig team op de been te krijgen. Maar de tegenstander hiervan tijdig op de hoogte stellen is toch niet meer dan fatsoenlijk? Mijn voorstel: €50 boete per leeg gelaten bord te betalen aan de tegenstander. Is de tegenstander tijdig geïnformeerd dan vervalt de boete.

Zoals Hendrikom terecht opmerkt “vluchten” sterke spelers meestal niet van de hogere borden uit angst voor een sterke tegenstander, maar omdat ze te vaak juist een veel zwakkere opponent tegenover zich kregen. In België speel je inderdaad in een vaste bordvolgorde. Dit bevoordeelt wel een beetje de clubs die uit een grote groep spelers kunnen putten. In de ZSB hadden we een paar jaar de regel dat je in principe op ratingvolgorde speelt, maar dat je een speler wel 1 of 2 plaatsen omhoog of omlaag mag schuiven. Dit vermijdt de ergste extremen.

In de strijd tegen leeg gelaten borden hadden ze in België een paar jaar ook een bijzondere regeling (inmiddels zijn ze daar weer van afgestapt). Een remise telde als 2-2, een normale overwinning als 3-1, maar een reglementaire overwinning als 4-0. Speelde je dus als club met een man minder volgens de traditionele telling 4-4, dan verloor je volgens de Belgische telling alsnog de wedstrijd met 17-15.

Ik ken de regels van de Belgische competitie niet, maar als spelers min of meer in een vaste opstelling moeten spelen, zullen spelers zich meer op elkaar kunnen (moeten) voorbereiden, wat tot voorspelbare resultaten leidt (vooral meer remises, lijkt me). Laat die teamleiders maar lekker vrij.

Dat komt net zo goed omdat er spelers aan het eerste bord ‘opgeofferd’ worden. En ik kan me voorstellen dat spelers geen zin hebben om tegen een openingsboek / computervoorbereiding te spelen. Met vluchten of angst voor ratingpunten of iets dergelijks heeft dat weinig te maken. Dat Belgische systeem, daar gaat veel vrije tijd in zitten, is mijn ervaring. Ja, of je bent minder voorbereid dan je tegenstander.

N.B. het gaat mij hier niet om negatief te zijn over één bepaalde club, dat is verre van mijn bedoeling. Het lijkt er namelijk op dat dit probleem bij diverse verenigingen speelt en ook dat het steeds vaker en met meer borden gebeurt.  En daar moeten we toch echt eens goed over nadenken en iets aan gaan doen.

N.B. naast het ‘niet op komen dagen verhaal’ heb ik overigens ook nog wel een mening over het ‘vluchten van sterke spelers’ (spelers met een duidelijk hogere rating dan de gemiddelde rating van een team). En met vluchten bedoel ik dan dat ze op een veel lager bord dan het eerste bord gaan zitten. Gelijkwaardige tegenstanders worden zo doelbewust ontlopen. Persoonlijk begrijp ik dat niet, je wil je als sterkste speler toch kunnen meten met de sterkste speler van de tegenstander. Voetballer Virgil van Dijk gaat toch ook niet zeggen, stel mij maar niet op tegen een team met een wereldspeler in de spits. Je wordt zelf toch alleen een wereldverdediger als je die uitdagingen aan gaat?! En ja, dit fenomeen van ’tactische opstellingen’ in de competitie vinden de meesten in Nederland dan wellicht helemaal acceptabel, maar in België hebben ze dit dus ook reglementair opgelost…

De reden zal wel simpel zijn. Ook met zes spelers gaan we voor een resultaat. En als je meld dat je met twee man minder komt dan mogen de twee zwakste spelers van het andere team naar huis.

En zelfs met vijf man kun je resultaat boeken. Ik kan me nog de wedstrijd van het ongeslagen ASV herinneren tegen HSP/Veendam. De laatste kwam met vijf man naar Arnhem. En ondanks een verschil van 200 ratingpunten per bord wonnen ze de wedstrijd met 5,5-2,5. Desondanks werd ASV dat jaar wel kampioen.

Boetes per NO zijn denk ik niet de oplossing, aangezien er nooit opzet in het spel is. Shit happens. Misschien wel nuttig om in kaart te brengen hoe groot het NO-probleem in werkelijkheid is en daaraan te koppelen een indicatie van het gewenste aantal (reserve)spelers per opgegeven team teneinde toekomstige kwetsbaarheid te voorkomen. Aan het einde van een seizoen, of zelfs halverwege, zou de competitieleider de  naar recidive neigende vereniging kunnen waarschuwen, dat herhaling in een volgend seizoen wel met een boete bestraft zal moeten worden. De tegenstander op de hoogte stellen van een te verwachten leeg bord is te beschouwen als sportief en elegant.

Excuus voor de gang van zaken Richard. Dit was met afstand het lelijkste dat van de eigen vereniging ooit meegemaakt. De kwestie komt donderdag aan de orde in de vergadering.

Voor de mensen die er wel waren, is het allemaal al vervelend genoeg, dus om die dan ook nog op te zadelen met mijn barbon is wat mij betreft wat overdreven.

Het lost zich vanzelf op, dit seizoen of het volgende. En dan is er ook wel weer een (andere) vereniging met zulke problemen. Ik heb zo eens in Duitsland in een uitwedstrijd van Notkin gewonnen. ‘Der kommt nicht’, hoorde ik een half uur na aanvang.